ม ตายไปก็ไม่เห็นเป็นไรงั้นเหรอ?”เด็กหนุ่มลุกขึ้น จ้องตาเมอร์ลิน พูดทีละคำอย่างชัดเจน“ความจริงของโลกเป็นปัญหาทางจิตนิยมในตัวมันเอง ถ้าคิดว่ามันจริง มันก็จริง ถ้าคิดว่ามันปลอม……ถึงแม้ว่ามันจะเป็นของจริง แล้วมันจะเป็นยังไงล่ะ?”เมอร์ลินมองหลินชีเยี่ยอย่าเงียบงัน“ท่านอยากแสวงหาความจริง นั่นเป็นสัญชาตญาณของท่านในฐานะผู้แสวงหาความรู้ แต่ผมคิดว่า นั่นไม่ควรเป็นทั้งหมดของท่าน…”“แม้ว่าจะพบโลกแห่งความจริง ก็ไม่ได้หมายความว่าท่านจะเป็นส่วนหนึ่งของที่นั่น ถึงแม้จะหาโลกแห่งความจริงไม่พบ……ท่านก็ยังมีพวกเรา ยังมีโลกอันกว้างใหญ่ที่เป็นของเรา”“ท่านกดดันตัวเองมากเกินไปแล้ว ท่านเมอร์ลิน”สิ้นเสียง เมื่อเห็นว่าเมอร์ลินจมอยู่ในห้วงภวังค์อย่างสมบูรณ์แล้ว จึงเดินออกจากห้องอย่างเงียบๆ แล้วสูดหายใจเข้าลึกในระเบียงทางเดิน……ต้องยอมรับว่า หมอที่รักษาอาการป่วยของครูฝึกกู้นั้นมีความสามารถที่ไม่ธรรมดาเลย……นี่ไม่ใช่คำพูดที่คนทั่วไปจะเอ่ยออกมาได้ ครั้งหน้าที่เจอครูฝึกกู้ ต้องขอเบอร์ติดต่อหมอคนนี้แล้ว……หลินชีเยี่ยพึมพำกับตัวเอง แล้วหมุนตัวเดินออกไปนอกระเบียงสิ่งที่ควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว ยาที่ควรให้ก็ให้ไปหมดแล้ว จะได้ผลหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับความตระหนักของเมอร์ลินเอง…เด็กหนุ่มเพิ่งเดินมาถึงลานบ้าน กำลังจะเอ่ยกำชับกับหลี่อี้เฟย ตัวอักษรเล็กๆ พลันปรากฏขึ้นตรงหน้า[ความคืบหน้าในการรักษาเมอร์ลิน: 2%บรรลุเงื่อนไขการรับรางวัลแล้