ก็ค่อยๆ หลับตาลง ไม่มีลมหายใจอีกต่อไปเงียบไปพักใหญ่ เฉินมู่เหยี่ยยืนตัวตรง มองดูร่างไร้ชีวิตที่นอนอยู่บนหิมะเปื้อนเลือด แล้วหลับตาลง“หัวหน้าเฉิน ไม่ว่าจะอย่างไร เรื่องครั้งนี้ก็ไม่ถูกต้องตามกฎ” หยวนกังมองเหตุการณ์นี้อย่างสงบ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ถ้าคิดว่าฉันทำเรื่องไม่ถูกต้องตามกฎ ก็ไปร้องเรียนกับเส้าผิงเกอสิ” เฉินมู่เหยี่ยหันหลังกลับอย่างไม่ใส่ใจ เดินไปทางสมาชิกคนอื่นๆ ของหน่วย 136“ในชางหนาน ฉัน เฉินมู่เหยี่ย… คือกฎ!”ผู้บัญชาการหนุ่มมองร่างเฉินมู่เหยี่ยที่เดินจากไป ผ่านไปชั่วครู่ เขาก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา……นิสัยของหมอนี่ยังแย่อยู่เหมือนเดิม…………“หัวหน้า เรื่องของหันฉ่าวอวิ๋นคนนั้น มันเป็นยังไงกันแน่?”หลังจากปลด [น่านฟ้าไร้แดน] แล้ว หงอิงก็เข้ามาใกล้เฉินมู่เหยี่ยและถามด้วยความสงสัยเฉินมู่เหยี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า “เขาก็แค่คนน่าสงสารที่ถูกศาสนจักรเทพโบราณควบคุมเท่านั้นแหละ”“แต่ฉันเห็นเขาดูเหมือนอยากจะฆ่าชีเยี่ยจริงๆ นะ พวกศาสนจักรเทพโบราณนั่นสามารถควบคุมคนได้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?” หงอิงเอียงหัวถามก่อนที่เฉินมู่เหยี่ยจะได้กล่าว อู๋เซียงหนานก็เอ่ยขึ้นมาก่อน “เกี่ยวกับสัญญาของศาสนจักรเทพโบราณ ฉันรู้มาบ้างว่าพอลงนามแล้ว มันจะผูกติดกับวิญญาณ ส่งผลตั้งแต่ระดับความคิดเลยทีเดียว”“นั่นก็หมายความว่า ถึงแม้ในใจพวกเขาจะไม่พอใจคำสั่งที่ได้รับ ก็ไม่สามารถปฏิเสธหรือขัดขวางการปฏิบั