นน่ากลัวไว้ ในขณะเดียวกัน แสงสีดำจางๆ ก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของหันฉ่าวอวิ๋นชายหนุ่มหมุนตัวกวัดแกว่งทวน บังคับเฉินมู่เหยี่ยให้ถอยห่างออกไป ในขณะเดียวกัน สติของเขาก็เริ่มพร่าเลือนรอยแผลที่หลังแสบร้อน พละกำลังของเขาลดลงไปมาก……หันฉ่าวอวิ๋นก้มมองหลังมือของตัวเอง ผิวหนังเหี่ยวย่นและหยาบกร้าน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มีจุดด่างดำปรากฏขึ้นหลายจุดเขาเงยหน้าขึ้นอย่างตกตะลึง จับจ้องไปทางเฉินมู่เหยี่ยเฉินมู่เหยี่ยราวกับจะมองเห็นความสงสัยในใจเขา จึงเอ่ยอย่างช้าๆ ว่า “ภายใต้ดาบอู่ฉาง สามารถตัดร่างกาย ตัดวิญญาณ และตัด……อายุขัยได้!”ตัดร่างกาย ตัดวิญญาณ ตัดอายุขัย!“นี่คือ [เทพเฮยอู่ฉาง] สินะ……” หันฉ่าวอวิ๋นพึมพำ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “บางทีวันนี้ฉันอาจจะตายที่นี่จริงๆ……”ฉัวะ–!ความมืดมิดผสานเข้ากับผนึกต้องห้ามของเฉินมู่เหยี่ย ดาบสองเล่มพุ่งทะลวงอากาศ ฟันไปที่ลำคอของหันฉ่าวอวิ๋น!หันฉ่าวอวิ๋นอดทนต่อความเจ็บปวดที่แผ่นหลัง โบกมือเรียกลมกรรโชกออกมา ปัดดาบทั้งสองเล่มกระเด็นออกไปในขณะเดียวกัน เด็กหนุ่มคนหนึ่งก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าท่ามกลางความมืดมิด ปลายเท้าแตะลงบนดาบเล่มหนึ่ง เอื้อมมือไปคว้าดาบอีกเล่ม หมุนตัวกลางอากาศอย่างคล่องแคล่ว แล้วฟันลงมาที่หันฉ่าวอวิ๋น!
