้ผู้ใช้วัตถุต้องห้ามทั้งสี่ รวมถึงพวกตนคงต้องจบเห่แน่!ยามได้ยินประโยคนี้ เสิ่นชิงจู่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยว่า “ถ้างั้น……เรามาคิดบัญชีสองวันนี้กันก่อนดีไหม?”……โครม!มังกรน้ำตัวใหญ่พุ่งออกมาจากคลองที่กลายเป็นน้ำแข็ง ผู้ใช้น้ำขมวดคิ้วแน่น มือหนึ่งประคองผู้ใช้ไฟที่บาดเจ็บสาหัส ร่อนลงบนพื้นดินอย่างมั่นชายคนนั้นแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา เปลี่ยนทิศทางกลางอากาศ ร่างกายเปล่งประกายสีดำ พุ่งไปยังพื้นดินที่คนทั้งสองยืนอยู่ในเวลาเดียวกัน พื้นดินราวกับมีชีวิตขึ้นมา กระเพื่อมขึ้นเป็นคลื่นยักษ์ที่เต็มไปด้วยทรายและหิน ซัดเข้าใส่ชายคนนั้น!ชายคนนั้นทะลุผ่านคลื่นยักษ์ราวกับกระสุน ดวงตาสว่างเจิดจ้า กำคอผู้ใช้ดินที่ซ่อนอยู่ในทรายและหินไว้ด้วยมือข้างเดียว หมุนตัวกลางอากาศครึ่งรอบ แล้วเหวี่ยงลงพื้นอย่างแรง จนเกิดหลุมขนาดใหญ่!ฝุ่นควันฟุ้งกระจายชายคนนั้นค่อยๆ เดินผ่านฝุ่นที่ลอยฟุ้ง ตรงไปยังที่ซ่อนของไป๋หลี่พั่งพั่ง เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ตรงหน้าก็ปรากฏร่างสามคนที่ดูอิดโรยผู้ใช้ไฟ ผู้ใช้ลม และผู้ใช้น้ำที่บาดเจ็บสาหัส……ส่วนผู้ใช้ดิน หลังจากการโจมตีเมื่อครู่นี้ ก็จมดิ่งสู่ภาวะหมดสติไปแล้ว“ผู้ใช้วัตถุต้องห้ามของตระกูลไป๋หลี่ก็แค่นี้เองเหรอ” ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ “บาดเจ็บสาหัสขนาดนี้แล้ว ยังจะมาขวางฉันอีกหรือ?”ผู้ใช้วัตถุต้องห้ามทั้งสามนิ่งเงียบ แต่การกระทำของพวกเขาได้แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นแล้ว“ดี ดีมาก…” แสงสีด