้องห้ามที่เรียกว่า [ไร้ที่สิ้นสุด] ไว้ที่หน้าประตูบ้านของนายด้วย วัตถุต้องห้ามนี้เหมือนกระดาษใสแผ่นหนึ่ง สามารถเปิดผนึกต้องห้ามขนาดเล็กได้”“เมื่อใดก็ตามที่มีคนคิดร้าย พยายามบุกรุกเข้าไปในขอบเขตการป้องกันของ [ไร้ที่สิ้นสุด] มันก็จะทำงาน ส่งสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่ถูกทำเครื่องหมายไว้ภายในบ้านไปยังจุดที่ถูกทำเครื่องหมายอีกแห่ง ซึ่งก็คือใต้ดินของสำนักงานเหอผิงเพื่อปกป้องความปลอดภัยของพวกเขา”หลินชีเยี่ยตกตะลึง เขาไม่เคยได้ยินเฉินมู่เหยี่ยพูดถึง [ไร้ที่สิ้นสุด] มาก่อน ยิ่งไม่รู้ว่าคุณป้าและหยางจิ้นอยู่ภายใต้การคุ้มครองของวัตถุต้องห้ามตั้งแต่เมื่อไหร่“ไร้ที่สิ้นสุด……” หลินชีเยี่ยพึมพำ“เหมือนกับ [น่านฟ้าไร้แดน] มันเป็นหนึ่งในผนึกต้องห้ามที่มนุษย์สร้างขึ้นเพียงไม่กี่อย่างของหน่วยพิทักษ์ราตรีราคาของมันไม่ได้ถูกเลย แม้แต่ในหน่วยพิทักษ์ราตรีเอง คนที่สามารถใช้มันได้ก็มีไม่มากนัก” พูดถึงตรงนี้ เหลิ่งเซวียนเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ น้ำเสียงค่อยๆ อ่อนลง“แต่… พวกเราหน่วย 136 เกือบทุกคนต่างก็มีของสิ่งนี้ปกป้องครอบครัว”หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัย “ทำไมล่ะ?”เหลิ่งเซวียนมองเขาอย่างมีเลศนัย “นายคิดว่า… ทำไมหัวหน้าถึงได้จนอย่างนั้นล่ะ?”ร่างกายของหลินชีเยี่ยสั่นสะท้าน ในไม่ช้าก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่าง มองไปไกลๆ อย่างเลื่อนลอยเหลิ่งเซวียนตบบ่า สะพายกล่องปืนไว้บนหลัง แล้วเดินลงไปข้างล่าง เสียงของเขาลอยมาตามสายลม“ไปกัน
