ายงาน เป้าหมายหญิงกำลังทำอาหารอยู่ในครัว ไม่พบสิ่งผิดปกติ จบการรายงาน” ชายหนุ่มในชุดรบสีขาวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขณะกำลังเล็งปืนไรเฟิลอยู่บนหลังคาตึกเตี้ยตรงข้าม“สกอร์เปียนเจ็ดรายงาน เป้าหมายเด็กชายกำลังเล่นอยู่ในห้องนั่งเล่น ไม่พบสิ่งผิดปกติ จบการรายงาน” ในมุมที่แตกต่างของอาคารหลังนั้น พลซุ่มยิงอีกคนที่แอบอยู่หลังม่านกล่าว“รับทราบ คงสถานะรอคำสั่ง”ได้ยินดังนั้น สกอร์เปียนสามที่นั่งอยู่ในรถขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเปิดวิทยุสื่อสาร“สกอร์เปียนหนึ่ง พวกเรารออยู่ที่นี่มาสองวันแล้ว จะต้องรออีกนานแค่ไหน?”“รอจนกว่าเป้าหมายจะปรากฏตัว”“แล้วถ้าเขาไม่ปรากฏตัวล่ะ?”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับมา “คุณหนู ‘นางพญาอสรพิษ’ บอกว่า หากเลยคืนนี้ไปแล้วยังไม่มีวี่แววของเป้าหมาย ก็ให้จับตัวผู้หญิงกับเด็กคนนั้นไว้ แล้วส่งให้คุณหนูจัดการ”“นางพญาอสรพิษ……เหอะ พวกเราแมงป่องคลั่งกลายเป็นหมาล่าเนื้อของผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?”“สกอร์เปียนสาม ระวังคำพูดด้วย” น้ำเสียงของสกอร์เปียนหนึ่งเข้มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “ในเมื่อพวกเราเลือกที่จะเป็น ‘สาวก’ ของศาสนจักรเทพโบราณแล้ว ก็ต้องปฏิบัติตามพระประสงค์ของเหล่าเทพเจ้า!”“แค่ตัวแทนเทพเจ้าไม่กี่คน กล้าดียังไงถึงบังอาจเรียกตัวเองว่าเหล่าเทพเจ้า?” เสียงเยาะเย้ยดังมาจากสกอร์เปียนสาม“สกอร์เปียนสาม!” สกอร์เปียนหนึ่งเดือดดาลอย่างเห็นได้ชัด “ในตอนนั้น พวกเราสิ้นไร้หนทาง
