มันก็เหลือแค่ครึ่งตัว……”“เหลือแค่ครึ่งตัวเหรอ?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว เหมือนนึกอะไรบางอย่างออก“ใช่แล้ว ฉันคิดว่าอาจเป็นเพราะ [อาภรณ์อัคนี] มันรุนแรงเกินไป อาจเผามันจนหายไปเลยก็ได้ แต่หัวหน้ากับอู๋เซียงหนานคิดว่าเรื่องมันไม่ง่ายแบบนั้น เพราะครั้งก่อนหัวอสรพิษหนานต้าก็ยังหาไม่เจอจนป่านนี้……”“หรือว่ามีใครบางคนแอบเก็บสะสมซากศพสิ่งลี้ลับอยู่?”“ไม่รู้สิ”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วครุ่นคิดจากนั้นก็ส่ายหน้า ตอนนี้เขายังเป็นแค่ว่าที่หน่วยพิทักษ์ราตรีที่ยังไม่จบจากค่ายฝึกอบรม อีกสองวันก็ต้องกลับค่ายแล้ว ตอนนี้ต่อให้กังวลไปก็คงไร้ประโยชน์ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหัวหน้ากับอู๋เซียงหนานจัดการดีกว่าทั้งสามคนเดินเล่นไปตามถนนอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปในตรอกที่ค่อนข้างเปลี่ยว ทันใดนั้น เงาดำพุ่งแหวกอากาศตรงมายังหลินชีเยี่ย!หลินชีเยี่ยผู้ครอบครอง [พิภพเทพ] รู้สึกตัวก่อนใคร เขาเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็วก่อนที่วัตถุนั้นจะพุ่งมาถึงความมืดมิดขยายตัวจากจุดที่เขายืนอยู่ฟิ้ว!ลูกศรโลหะเล่มเล็กพุ่งด้วยความเร็วสูง ปลายศรไม่แหลมคมนัก เมื่อกระทบกับพื้นถนนยางมะตอย ตัวลูกศรถูกแรงสะท้อนกลับขึ้นมา ก่อนจะร่วงลงพื้นจากนั้นความมืดก็กลืนกินลูกศรจนมิดการระเบิดที่คาดไว้ไม่ได้เกิดขึ้น ลูกศรโลหะยังคงแน่นิ่งอยู่บนพื้นราวกับเป็นเรื่องตลกหลินชีเยี่ยและหงอิงหันกลับไปมองพร้อมกัน เห็นเพียงเงาร่างในชุดคลุมสีดำยืนอยู่บนตึกสูงฝั่งตรงข้าม
