แสงแดดส่องมาจากด้านหลังของเขา เงาที่ฉายออกมาจากฮู้ดบดบังใบหน้าอีกฝ่ายได้อย่างมิดชิดเมื่อเห็นว่าคนทั้งสองพบเขาแล้ว อีกฝ่ายก็รีบเก็บหน้าไม้ในมือ หันหลังแล้ววิ่งไปอีกฝั่งของอาคาร“รนหาที่ตายเหรอ!”หงอิงแค่นเสียงเย็นชา ส่งถุงใบใหญ่ในมือให้หลินชีเยี่ย จากนั้นร่างของเธอก็กระพริบหายวับไปในพริบตา ไล่ตามทิศทางที่คนผู้นั้นจากไปอย่างรวดเร็ว“พวกนายกลับไปก่อน ฉันจะไปดูว่าใครกล้าทำตัวอุกอาจต่อหน้าคุณหนูคนนี้!”เงาร่างนั้นหายไปแล้ว เสียงของหงอิงก็ดังมาจากอากาศ หลินชีเยี่ยยืนถือถุงอยู่ริมถนน คิ้วขมวดเล็กน้อยนี่มันอะไรกัน?ลอบโจมตี?การลอบโจมตีระดับนี้ หากมีฝีมือหน่อยก็หลบได้สบายๆ ไม่ใช่เหรอ? ยิ่งเป็นตัวแทนเทพเจ้าสององค์อย่างเขาด้วย?ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยพลังระดับนี้ ต่อให้โดนเข้าจริงๆ ก็ไม่น่าจะตาย หรือว่าบนลูกศรมีพิษ?หลินชีเยี่ยก้มตัวลงเพ่งมองลูกศรโลหะขนาดเล็กตรงหน้า พลังจิตกวาดผ่าน รู้สึกได้อย่างชัดเจนทันใดนั้น เขาก็วางถุงในมือลงอย่างรวดเร็ว เอื้อมมือไปหยิบกระดาษโน้ตเล็กๆ ที่เสียบอยู่บริเวณปลายลูกศร แล้วคลี่ออกบนฝ่ามือ……วินาทีต่อมา ลูกตาพลันเบิกกว้างขึ้น!หลินชีเยี่ยกำกระดาษแผ่นนั้นแน่น ไม่พูดอะไรสักคำ หันหลังกลับแล้วนำถุงทั้งหมดสวมเข้าไปบนแขนเล็กๆ ของซือเสี่ยวหนาน จนเธอเกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น“เสี่ยวหนาน เธอถือพวกนี้กลับไปก่อนนะ ฉันมีธุระต้องไปทำ”หลินชีเยี่ยทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคเดียว แล้วหันหลังวิ่งไปอ
