ีกทางอย่างรวดเร็ว!ซือเสี่ยวหนานแบกถุงขนาดใหญ่ไว้บนบ่าทั้งสองข้าง อ้าปากค้างอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยออกมา หลินชีเยี่ยก็หายวับไปแล้ว……ในตรอกที่เงียบสงบ ซือเสี่ยวหนานที่สวมเสื้อขนเป็ดมองดูถุงในมืออย่างงุนงง ก่อนจะเบะปากอย่างน้อยใจ…………ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ เกล็ดหิมะก็เริ่มโปรยปรายลงมาอีกครั้งหิมะที่ตกหนักเมื่อคืนยังไม่ละลาย รอยเท้าและดินแตกกระจายเต็มทางเท้า หลินชีเยี่ยกำลังรีบวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วเด็กหนุ่มข้ามสี่แยกสองแห่งแล้วพบกับรถตู้สีดำที่จอดอยู่ในลานจอดรถ เขาหยิบกล่องดำสองกล่องออกมาจากด้านหลังรถ จากนั้นก็วิ่งออกไปราวกับสายลมเขาตรงไปที่ข้างถนน พลางมองซ้ายแลขวา คิ้วก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้นแม้ว่าหลินชีเยี่ยจะบรรลุนิติภาวะแล้ว แต่เขายังไม่ได้สอบใบขับขี่ ดังนั้นจึงไม่สามารถขับรถของหน่วย 136 ได้วันนี้เป็นวันสิ้นปี บนท้องถนนไม่มีแท็กซี่เลยสักคันหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลินชีเยี่ยก็กัดฟัน กำกล่องดำทั้งสองใบแล้ววิ่งไปทางเขตเมืองเก่ากระดาษโน้ตในมือเปียกโชกไปด้วยเหงื่อมีเพียงประโยคสั้นๆ บนนั้น แต่กลับทำลายการป้องกันทางจิตใจของหลินชีเยี่ยได้อย่างง่ายดาย‘เขตเมืองเก่า บ้านเลขที่ 3901 มีคนจะทำร้ายครอบครัวของนาย’ตัวหนังสือบนนั้นเขียนแบบลวกๆ เห็นได้ชัดว่าเขียนด้วยมือซ้าย แสดงว่าผู้ที่เขียนโน้ตนี้ไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนแต่กลับบอกที่อยู่นั้นได้อย่างแม่นยำ…ที่อยู่ที่เขาห่วงใยอยู่เสมอ
