ยี่ย และซือเสี่ยวหนานก็ออกไปซื้อของด้วยกัน เหลือเพียงเวินฉีโม่อยู่ล้างจานเช็ดหม้อที่บ้านอย่างน่าสงสาร กลายเป็นเบ๊เต็มตัวสิ่งที่พวกเขาไม่ทันสังเกตก็คือ บนเพดานตรงมุมห้อง มีหนูตัวเล็กสีเทากำลังเฝ้ามองอย่างเงียบงัน………ในเมืองชางหนานระบบท่อระบายน้ำที่ซับซ้อนใต้เมือง หนูจำนวนมหาศาลราวกับกระแสน้ำไหลบ่า พวกมันเคลื่อนที่ไปตามทางเดินอย่างเงียบเชียบและฉับไว ราวกับกองทัพที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี มุ่งหน้าสู่โพรงใต้ดินอันกว้างใหญ่และมืดมิดแสงแดดอันเลือนรางส่องลอดผ่านตะแกรงเหล็กที่ปกคลุมด้วยสนิมบนโพรง พัดลมขนาดใหญ่และหนักหน่วงหมุนเบาๆ ทอดเงาที่สั่นไหวไปทั่วพื้นที่อันมืดสลัว อากาศอบอวลด้วยกลิ่นเหม็นสาบและกลิ่นน้ำยาจางๆใจกลางโพรงใต้ดินแห่งนี้ มีโต๊ะผ่าตัดเปื้อนเลือดตั้งตระหง่านอยู่ ข้างโต๊ะมีมีดผ่าตัด ขวาน และแม้กระทั่งเลื่อยไฟฟ้า วางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ถัดไปเป็นถังสองใบที่บรรจุชิ้นส่วนร่างกายอันแปลกประหลาดเอาไว้ในน้ำยาฟอร์มาลินหัวงูขนาดมหึมาที่ตายังไม่หลับ และกิ้งก่าที่เหลือเพียงครึ่งตัวบนแท่นหินอีกด้านหนึ่ง เด็กหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีดำและสวมฮู้ดนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น เบื้องหน้ามีกระดานหมากรุกที่วางเรียงรายไปด้วยหมากสีขาวสลับดำ ทว่าฝั่งตรงข้ามกลับว่างเปล่าซู่ซู่ซู่……หนูจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาจากทางเดินแคบๆ ล้อมรอบแท่นหิน พวกมันจับกลุ่มกันแน่นขนัดราวกับกำลังสักการะจอมราชันย์ของพวกมันเด็กหนุ่มหยิบหมากส
