ความตึงเครียดในยามนี้ มิใช่เพียงศิษย์พี่หลัวที่กำลังจะแผดเสียงร้องขอความช่วยเหลือ แม้แต่ท่านผู้เฒ่าหลินซึ่งพำนักอยู่ ณ ชั้นสองของหอศาสตรา ก็กำลังเตรียมที่จะเคลื่อนไหวเช่นกัน
ท่านรักใคร่เอ็นดูศิษย์ผู้นี้ประหนึ่งแก้วตาดวงใจ มีหรือจะยินยอมให้ใครหน้าไหนมาบั่นดาบใส่ศิษย์ของตนต่อหน้าต่อตาได้
ทว่าทันทีที่เมิ่งฝานโบกมือเพียงเบา ๆ และภาพอัศจรรย์ที่อุบัติขึ้นต่อจากนั้น ก็ทำให้ท่านผู้เฒ่าหลินถึงกับชะงักงัน และสลายความคิดที่จะเข้าแทรกแซงไปในทันที
ท่านได้ตระหนักซึ้งอีกคราถึงความลี้ลับของศิษย์ผู้นี้ และความน่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนเร้นอยู่!
ที่แท้… เจ้าหนุ่มคนนี้ ต่อหน้าอาจารย์อย่างข้า เขาก็ไม่เคยเปิดเผยขีดจำกัดพลังที่แท้จริงออกมาเลยแม้แต่ครั้งเดียวงั้นรึ
บนใบหน้าชราภาพของท่านผู้เฒ่าหลินปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ ท่านมิได้นึกโกรธเคืองที่ถูกปิดบังแม้แต่น้อย กลับกันในใจกลับเปี่ยมล้นด้วยความปรีดาอย่างยิ่งยวด
เพราะในครรลองของยอดคน การรู้จักซ่อนคมและเก็บงำความสามารถไว้อย่างมิดชิดนั้น นับเป็นคุณสมบัติอันประเสริฐยิ่ง
ณ โถงกว้างชั้นหนึ่งของหอศาสตรา
