บทที่ 114 สรรพวิชาล้ำเลิศ ล้วนเกิดจากอาจารย์ชี้แนะ
เสียงศาสตรวุธนับสิบเล่มร่วงหล่นกระจัดกระจายลงบนพื้นหอศาสตราชั้นล่างดังเคร้งคร้าง
ต้องยอมรับว่าระดับบำเพ็ญเพียรของเมิ่งฝานในยามนี้ยังมิสูงส่งนัก การฝืนใช้เจตจำนงควบคุมศัสตราจำนวนมากเพื่อสังหารศัตรูระดับเทียนหยวนก็นับว่าตึงมือถึงขีดสุดแล้ว การจะสั่งให้พวกมันบินกลับคืนฝักอย่างเป็นระเบียบทีละเล่มหลังจบศึก ย่อมเป็นเรื่องที่เกินกำลังของเขาในตอนนี้
เพียงแค่ฝืนบังคับให้พวกมันบินกลับมาตกอยู่ภายในอาณาเขตหอศาสตราได้ ก็นับว่าเมิ่งฝานใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดแล้ว
หากวันใดที่เมิ่งฝานบรรลุถึงระดับเทียนหยวน และฝึกปรือจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์จนแกร่งกล้า การใช้กลวิถีบัญชากระบี่ ย่อมจะราบรื่นดุจพลิกฝ่ามือ ถึงเวลานั้นต่อให้ต้องควบคุมกระบี่นับร้อยให้นิ่งสงบดุจแขนขา หรือสั่งให้พวกมันคืนฝักอย่างสง่างามพร้อมกัน ก็คงมิใช่เรื่องยากเย็นอีกต่อไป
ทว่าในยามนี้ แม้กระบี่เล่มอื่นจะร่วงหล่น แต่เมิ่งฝานยังคงควบคุมกระบี่เล่มหนึ่งไว้ได้อย่างมั่นคง
กระบี่ที่ลอยนิ่งจ่ออยู่กึ่งกลางระหว่างคิ้วของเจ้าหญิงอวี้ฉีก็คือ ‘กระบี่หงชี่’ คู่กายของเขานั่นเอง!
