พียงความเลื่อนลอยและสับสน แต่ชายตรงหน้า……นัยน์ตาของเขาไม่ได้ขุ่นมัวแม้แต่น้อย กลับกัน มันเต็มไปด้วยสติปัญญาและสงบเยือกเย็นที่อธิบายไม่ได้“เจ้ามาแล้ว”ชายผู้สวมชุดคลุมยาวเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น เสียงแหบเล็กน้อยหลินชีเยี่ยเลิกคิ้วขึ้น “คุณรู้ว่าผมจะมา?”“รู้” ชายคนนั้นพยักหน้ารับเบาๆ‘ไม่เหมือนกับตอนที่เจอนิกซ์เลยแฮะ…’ หลินชีเยี่ยเห็นท่าทีของชายลึกลับตรงหน้าก็อดคิดไม่ได้ ก่อนจะหันไปมองกำแพงด้านหลังห้องไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ บนกำแพงปรากฏตัวอักษรขนาดเล็กขึ้นมาหลายแถว[ห้องผู้ป่วยหมายเลขสองผู้ป่วย: เมอร์ลินภารกิจ: ช่วยเหลือเมอร์ลินในการรักษาโรคทางจิต เมื่อความคืบหน้าในการรักษาถึงค่าที่กำหนด (1%, 50%,100%) สามารถสุ่มรับความสามารถบางส่วนของเมอร์ลินได้ความคืบหน้าในการรักษาปัจจุบัน: NONE]หลินชีเยี่ยอ่านตัวอักษรเหล่านั้นจนจบ ก่อนจะหันกลับมามองชายผู้สวมชุดคลุมยาวอีกครั้ง แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่สับสนเมอร์ลิน……พ่อมดในตำนานที่ปรากฏอยู่ในเทพปกรณัมอังกฤษงั้นเหรอ?หลินชีเยี่ยรู้เกี่ยวกับเทพปกรณัมอังกฤษน้อยมาก เพราะในช่วงร้อยปีที่ทวีปต่างๆ หายไปในม่านหมอก โลกก็มีหนังสือและผู้เชี่ยวชาญที่ศึกษาเกี่ยวกับเทพปกรณัมต่างประเทศน้อยลงเรื่อยๆ หากไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของพ่อมดเมอร์ลินค่อนข้างโด่งดัง กอปรกับความรู้ที่เขามีอยู่มากมาย เขาก็อาจจะไม่รู้จักบุคคลผู้นี้ด้วยซ้ำในฐานะพ่อมดในตำนานที่ช่วยเหลือกษัตริย์อาเธอร์
