้าประตูห้องพักผู้ป่วยห้องที่สอง สูดหายใจเข้าลึก แล้วค่อยๆ วางมือลงบนลูกบิดหากเดาไม่ผิด ประตูแต่ละบานที่นี่จะสอดคล้องกับระดับพลังของเขา ตอนนี้เขาบรรลุขั้นฉือแล้ว พลังจิตอาจจะมากพอที่จะปลดผนึกบนประตูบานที่สองนี้ได้ด้านหลังประตูบานแรก เป็นเทพีแห่งรัตติกาลที่โศกเศร้า แล้วหลังประตูบานที่สอง……จะเป็นอะไรกันนะ?หลินชีเยี่ยที่เต็มไปด้วยคำถาม กุมลูกบิดประตู……แกร๊ก!เสียงกลไกที่ดังก้องสะท้อนขึ้น พร้อมกับผนึกอักขระที่กระจายอยู่ทั่วประตูค่อยๆ สลายหายไป บานประตูเปิดออกอย่างเชื่องช้า…อย่างที่คิด!หลินชีเยี่ยคาดเดาไว้ไม่ผิด ประตูหกบานที่นี่ สอดคล้องกับขอบเขตทั้งหก นั่นคือ จั่น ฉือ ชวน มหาสมุทร พิภพและอนันต์ในตอนนี้ เขามีคุณสมบัติที่จะปล่อยผู้ป่วยคนที่สองออกมาแล้วบานประตูเก่าคร่ำครึส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด หลินชีเยี่ยมองเข้าไปในห้องมืดสลัวขณะที่ประตูค่อยๆ เปิดออก หลี่อี้เฟยที่อยู่ด้านหลังก็ยืดคอออกไป มุ่งหวังที่จะเห็นว่า ‘คุณย่า’ คนที่สองของเขานั้นจะเป็นใครกันภายในห้องอันมืดมิด ชายหนุ่มในชุดคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มนั่งนิ่งอยู่ เขาผินหน้าไปด้านข้างเล็กน้อย ดวงตาที่ลึกล้ำดุจห้วงเหวลึกจ้องมองมาที่หลินชีเยี่ยราวกับรูปสลักที่ไม่ขยับเขยื้อนมานับพันปีเขามีใบหน้าแบบชาวตะวันตกที่แสนธรรมดา ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับประทับลึกลงในใจของหลินชีเยี่ยราวกับหมุดตอกหลินชีเยี่ยยังคงจำได้ดี ตอนที่เขาเปิดประตูห้องของนิกซ์ ในดวงตาเธอมีเ