หลัง พลธนูหญิงเบิกตากว้าง รีบง้างธนูเล็งไปข้างหลังโดยไม่ต้องคิดทว่า เพียงปลายนิ้วของเธอสัมผัสกับขนนก ความมืดมิดก็ปกคลุมทุกสิ่งโดยรอบ ราวกับร่างกายตกลงไปในเหวลึก!วินาทีต่อมา ลูกธนูที่ปลายนิ้วของเธอก็ลอยออกมาเอง หมุนวนกลางอากาศหนึ่งรอบ ก่อนจะตกลงบนมือของเด็กหนุ่มผู้สวมหมวกทรงสูงสีดำแสงจันทร์สาดส่องลงบนปีกหมวก ร่มเงาบดบังใบหน้าของอีกฝ่าย เด็กหนุ่มเล่นลูกธนู แล้วส่ายหัวด้วยความผิดหวัง“ลูกธนูนี้ไม่มีอะไรพิเศษ งั้นปัญหาคงอยู่ที่ผนึกต้องห้ามของเธอสินะ……”พลธนูหญิงเบิกตากว้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ‘เป็นไปไม่ได้! ไม่มีใครสามารถลอบเข้ามาข้างหลังฉันได้โดยที่ฉันไม่รู้ตัว……หรือว่าเขาจะเป็นผี!’ในฐานะพลธนู การตื่นตัวต่อสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างเต็มที่คือบทเรียนบังคับ ในรัศมีไม่กี่เมตรรอบตัว แม้แต่มดตัวเดียวคลานผ่านไปเธอก็ยังได้ยิน แต่ครั้งนี้……เธอกลับไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของเด็กหนุ่มคนนี้เลยแม้แต่น้อย!แน่นอนว่าเธอไม่มีทางรู้หรอกว่า ภายใต้การเสริมพลังของ [นักร่ายรำยามราตรี] ขั้นฉือ ความสามารถในการพรางตัวในความมืดของหลินชีเยี่ยนั้นได้มาถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใดแม้ว่าตอนนี้ หลินชีเยี่ยจะผันตัวไปเป็นนักฆ่า เขาก็ต้องเป็นนักฆ่าระดับท็อปอย่างแน่นอน!หลินชีเยี่ยสะบัดนิ้วเบาๆ ลูกธนูก็ลอยขึ้นไปอยู่ระหว่างคิ้วของพลธนูหญิงอย่างเชื่องช้า อีกเพียงนิดเดียวก็จะแทงเข้าไป“พวกเธอมากันกี่คน?”“นายเข้ามาใน [น่า
