วย 136 เป็นความใจดีของหงอิง ความอ่อนโยนของฉีโม่ ได้รับการปกป้องจากหัวหน้าหน่วย ความเอาแต่ใจของรองหัวหน้า ความห่วงใยของเหลิ่งเซวียน และความเด็ดเดี่ยวของจ้าวคงเฉิงหรือบางทีอาจจะเป็นการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงในค่ายฝึกอบรม หรือเป็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ซ่อนอยู่ในชีวิตประจำวันในอดีต ชีวิตของเขามีเพียงคุณป้าและอาจิ้น ทว่าตอนนี้… รอบกายกลับมีคนมากมายภายใต้ท้องฟ้ายามราตรี ดวงตาของเขาฉายแววแน่วแน่ แสงสีทองส่องประกายระยิบระยับขึ้นในดวงตาเมื่อครึ่งปีก่อน เขาพยายามฝ่า [น่านฟ้าไร้แดน] ก็เพื่อช่วยเหลือวีรบุรุษที่ปกป้องโลกของเขาในตอนนี้ เขาจะฝ่า [น่านฟ้าไร้แดน] อีกครั้ง…เพื่อช่วยเหลือเพื่อนของเขา……“ที่นี่มัน……” ไป๋หลี่พั่งพั่งมองไปรอบๆ สีหน้าเคร่งขรึมอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น“[น่านฟ้าไร้แดน]”“เป็นศัตรูหรือมิตรกันแน่?”“นายว่าไงล่ะ”เฉาเยวียนจับจ้องไปยังถนนเบื้องหน้า ท้องฟ้ายามราตรีนั้นมืดมิด แสงไฟสองข้างทางสว่างวาบไปมา บนพื้นถนนลาดยางเบื้องหน้า ชายร่างกำยำคนหนึ่งกำลังเดินตรงมาอย่างเชื่องช้า“ด้านหลังก็มี”ไป๋หลี่พั่งพั่งหันกลับไปมอง เห็นชายผู้หนึ่งสะพายดาบสามเล่มยืนอยู่ที่ปลายถนน ดวงตาจ้องมองคนทั้งสองด้วยความเหยียดหยัน“มีแค่สองคนเองเหรอ?”“ไม่หรอก อย่างน้อยต้องมีอีกหนึ่งคนที่กำลังกาง [น่านฟ้าไร้แดน] อยู่ข้างนอก” เฉาเยวียนส่ายหน้าไป๋หลี่พั่งพั่งหัวเราะเยาะ “หน่วยพิทักษ์ราตรีกลายเป็นโจรปล้นสะดมตั้งแต่เมื่อไ
