หลาดอะไรกันแน่?”“…”“นายทำได้จริงๆ ด้วย” เฉาเยวียนเดินเข้ามาจากโต๊ะข้างๆ วางซาลาเปาเนื้อก้อนโตลงในถ้วยของหลินชีเยี่ย“ดีแล้ว ที่ไม่ได้ทำให้พวกนอกรีตอย่างเราขายหน้า”ไป๋หลี่พั่งพั่งเกาหัวอย่างงุนงง “เดี๋ยวก่อน นายบอกว่าพวกนอกรีต นอกจากพวกนายสองคนแล้ว ยังมีใครอีก?”หลินชีเยี่ยและเฉาเยวียนจ้องไปที่ไป๋หลี่พั่งพั่งพร้อมกันไป๋หลี่พั่งพั่ง “…”“ผมก็แค่คนธรรมดา…”“หุบปากซะ”“โอเค”หลินชีเยี่ยกินจนอิ่มหนำสำราญ วางถ้วยในมือลง พลางเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง“พวกนายกินกันต่อเถอะ ฉันมีธุระนิดหน่อย”สิ้นเสียง เขาก็หันหลังเดินออกจากโรงอาหารไป๋หลี่พั่งพั่งเลิกคิ้ว สะกิดถามเฉาเยวียน “นี่ นายว่าวันนี้เขามีแผนการอะไร ทำไมถึงได้ลึกลับขนาดนั้น?”“ใครจะไปรู้ล่ะ” ฝ่ายถูกถามตอบอย่างเฉยเมย “แต่ที่แน่ๆ ไม่ใช่การไปนัดพบสาวหรอก”“ทำไมล่ะ?”“ด้วยนิสัยแบบเขา นายคิดว่าเป็นไปได้เหรอ?”“……ก็จริง”…หลังจากหลินชีเยี่ยออกจากโรงอาหาร เขาก็ตรงไปยังสำนักงานครูฝึกทันที“รายงาน!”“เข้ามา”หลินชีเยี่ยเดินเข้าไปในห้องทำงาน ครูฝึกหงเหลือบมองแวบหนึ่ง ทันใดนั้นก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา“ฉันบอกแล้วว่าอย่าเพิ่งรีบร้อน เมื่อคืนบอกให้นายมาวันนี้นายก็รีบมาแต่เช้าเลยเหรอ?”“ผมแค่บังเอิญว่างครับ” หลินชีเยี่ยยักไหล่“นั่งลงก่อนสิ”ครูฝึกหงลุกขึ้น หยิบซองจดหมายกับกล่องสีดำเล็กๆ ออกมาจากตู้ด้านหลัง แล้วยื่นให้หลินชีเยี่ย“เมื่อวานนี้ หน้ากากหวังคุยกับพวกเราแล้ว ถึงแม้ว
