เขาก็ไม่มีทางรับมืออย่างอื่นอีกพลังศักดิ์สิทธิ์ของเซราฟนั้นสิ้นเปลืองพลังจิตมาก แถมยังเน้นการโจมตี ไม่ถนัดการป้องกัน ดังนั้น [ดวงใจสีคราม] จึงช่วยเติมเต็มข้อบกพร่องตรงนี้ให้เขาได้อย่างพอดี“ของดี” หลินชีเยี่ยพยักหน้า“ของที่ผู้บัญชาการหยิบออกมาน่ะเหรอ จะไม่ดีได้ยังไง” ครูฝึกหงหัวเราะ “กลับไปหาเชือกมาคล้องมันแล้วสวมติดตัวเอาไว้ เรื่องไกลตัวเราจะไม่พูดถึง แต่อย่างน้อยก็ใช้ได้ผลกับขั้นชวนแน่นอน”หลินชีเยี่ยเก็บดวงใจสีครามอย่างระมัดระวัง “ฝากขอบคุณครูฝึกหยวนด้วยนะครับ”ครูฝึกหงโบกมือ “ไม่ต้องมากพิธี รีบกลับไปได้แล้ว การฝึกกำลังจะเริ่ม”หลินชีเยี่ยกล่าวลากับครูฝึกหง จากนั้นก็รีบออกจากห้องทำงานไปหลังจากที่เขาจากไป ร่างของหยวนกังก็ปรากฏขึ้นในห้องราวกับภูตผี เขามองไปที่ซองจดหมายบนโต๊ะ มุมปากเผยรอยยิ้ม“ผู้บัญชาการ คุณคิดว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง?” หงฮ่าวไม่ได้แสดงความประหลาดใจแม้แต่น้อยที่หยวนกังปรากฏตัวขึ้น“เยี่ยมมาก จริงๆ แล้ว ต่อให้หน้ากากหวังจะไม่ทำข้อตกลงกับเขา ฉันก็จะหาวิธีมอบดวงใจสีครามให้เขาอยู่ดี ถึงอย่างไรเขาก็เป็นถึงตัวแทนของเซราฟ ฉันยังไม่อยากให้เขาตายเร็วนัก”หยวนกังมองไปยังทิศทางที่หลินชีเยี่ยออกไป“แล้วตอนนี้ล่ะ?”“ตอนนี้ ฉันคิดว่าเขาคู่ควรกับของขวัญชิ้นใหญ่ที่ฉันมอบให้เขาแล้วจริงๆ”