บทที่ 111 สามกระบวนท่ากระบี่เทพ
เพราะสำหรับเมิ่งฝานแล้ว การสังหารศัตรูข้ามระดับคือสิ่งที่เขาทำจนชินตามานานแล้ว
ไร้เทียมทานในระดับเดียวกันงั้นหรือ?
ช่างเขลาเบาปัญญา!
เมื่อเผชิญกับคมดาบที่เจ้าหญิงอวี้ฉีฟาดฟันลงมา นัยน์ตาของเมิ่งฝานกลับเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง จิตใจสงบนิ่งดั่งผิวน้ำไร้ระลอกคลื่น
ดาบนี้ไม่อาจระคายผิวเขาได้แม้เพียงกระผีกริ้น นี่คือสัจธรรมที่มิต้องสงสัย ยิ่งไปกว่านั้นแม้เมิ่งฝานจะไม่ชักกระบี่ออก ด้วยอานุภาพของกายพิชิตสูงสุด ขั้นที่ห้า เขาย่อมสามารถใช้เพียงมือเปล่าสยบคมดาบนี้ได้อย่างง่ายดาย
มือเปล่ารับคมศัสตรา
ทว่าหากทำเช่นนั้น การ ‘สั่งสอน’ เจ้าหญิงอวี้ฉีตามความต้องการของผู้อาวุโสหลินย่อมไร้ความหมาย
การสั่งสอนที่แท้จริงคืออะไร? โดยเฉพาะเมื่อต้องตอบสนองต่อเจตนารมณ์พิเศษของท่านผู้เฒ่าหลิน
เมิ่งฝานมีคำตอบในใจแล้ว
กระบี่หงชี่ถูกชักออกจากฝัก แม้จะเริ่มทีหลังแต่กลับถึงก่อน ประกายกระบี่วาบผ่านด้วยความเร็วเหนือคณา ทว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือกระบวนท่าที่เมิ่งฝานใช้ในครั้งนี้ เจ้าหญิงอวี้ฉีกลับคุ้นเคยเป็นอย่างดี!
วิชาดาบทลายมังกร ท่าที่หนึ่ง ‘มังกรคำราม’