เจ้าหญิงอวี้ฉีลงมือเพียงชั่วพริบตา แม้เมิ่งฝานจะมีพรสวรรค์วิถีกระบี่เข้าขั้นเทพเซียน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าถึง ‘แก่นแท้’ ของวิชาดาบนี้ได้ในพริบตาเดียว
แต่หากเป็นการเลียนแบบเพียง ‘เปลือกนอก’ หรือท่วงท่ารูปลักษณ์ สำหรับเมิ่งฝานแล้ว มันมิใช่เรื่องยากเย็นเลยแม้แต่น้อย
ในสายตาของศิษย์พี่หลัวที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านข้าง เขาถึงกับตกตะลึงจนตาค้าง เมื่อเห็นศิษย์น้องเมิ่งฝานใช้วิชาดาบที่ถอดแบบมาจากเจ้าหญิงอวี้ฉีราวกับพิมพ์เดียวกัน!
เจ้าหญิงอวี้ฉีเองก็ตระหนกจนใจสั่นสะท้าน วิชาดาบประจำราชวงศ์ต้าหลง เหตุใดบุรุษผู้นี้จึงล่วงรู้ได้
ทว่าในยามที่คมดาบอยู่กลางคัน มิอาจถอยหลังกลับ นางได้แต่ข่มความสงสัยแล้วทุ่มเทสมาธิฟันดาบนั้นออกไปให้ถึงที่สุด
เรื่องอื่นไว้ค่อยว่ากันหลังจบศึก
ต้องยอมรับว่าเจ้าหญิงอวี้ฉีผู้นี้มีสภาวะจิตใจที่แกร่งกร้าว เมื่อลงมือแล้วนางจะไม่ยอมให้สิ่งใดมาสั่นคลอนเจตจำนงได้ง่าย ๆ
ประกายดาบสองสายเบ่งบานประชันกันกลางชั้นที่หนึ่งของหอศาสตรา
ทว่าเพียงอึดใจเดียว ดาบยาวในมือของเจ้าหญิงอวี้ฉีก็กระเด็นหลุดลอยไป ส่วนกระบี่ของเมิ่งฝานกลับพาดนิ่งอยู่บนไหล่หงส์ กดแนบชิดติดลำคอระหงของนาง
