ยหน้าโดยไม่ตอบคำถาม“ถ้านายแค่อยากให้ฉันช่วยชำระล้างบาปให้นายในอนาคต ไม่จำเป็นต้องทำดีกับฉันขนาดนี้ก็ได้” หลินชีเยี่ยพูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน“หืม?”“ถ้าเป็นการแลกเปลี่ยน นายแค่ต้องจ่ายค่าตอบแทนที่เพียงพอก็ได้แล้ว”“การแลกเปลี่ยนอย่างนั้นเหรอ… นี่นายคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?”“ทำไม?”“……นายไม่มีเพื่อนเลยเหรอ?”“ฉันเป็นพวกนอกรีตมาตั้งแต่เด็กแล้ว”“บังเอิญจัง ฉันก็เหมือนกัน” เฉาเยวียนพูดอย่างเฉยเมย “แต่นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เรากลายเป็นเพื่อนกันได้ไม่ใช่เหรอ?”หลินชีเยี่ยกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “คนสุดท้ายที่อยากเป็นเพื่อนกับฉัน ฉันเป็นคนตัดหัวเขาเอง ส่วนคนที่มาก่อนหน้านั้น ฉันเป็นคนจับยัดเข้าปากสัตว์ประหลาด ตอนนี้หญ้าบนหลุมศพคงสูงครึ่งเมตรแล้วมั้ง”“การเป็นเพื่อนกับนาย มันอันตรายขนาดนั้นเลยเหรอ?”“ใช่”“ที่จริงพวกเราก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก” เฉาเยวียนยักไหล่ “ฉันไม่ได้แค่ฆ่าเพื่อนสมัยเด็กไปสิบกว่าคน แต่ยังฆ่าคนทั้งหมู่บ้านด้วย หลังจากวันนั้น ในหมู่บ้านที่ฉันเติบโตขึ้นมา แม้แต่สุนัขก็ไม่เหลือสักตัว”“อย่าเอาฉันไปเปรียบเทียบกับนายแบบนั้นสิ ฟังดูแล้ว ฉันเทียบนายไม่ติดเลย”“นายพิเศษ ถึงแม้จะไม่นับคำทำนายของพระอาจารย์จินฉาน นายก็ยังพิเศษอยู่ดี” เฉาเยวียนจ้องมองไปที่ดวงตาของหลินชีเยี่ย “ที่จริงแล้ว ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็ยังหวังว่าพวกเราสองคนที่เป็นพวกนอกรีตจะได้เป็นเพื่อนกัน”หลินชีเยี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วชี้ไปยั
