กฝนมาหนึ่งเดือนแล้ว แต่สภาพร่างกายก็ยังไม่แข็งแกร่งพอ การออกกำลังกายอย่างหนักหน่วงติดต่อกันทำให้พละกำลังของเขาลดลงอย่างรวดเร็ว ไม่นานนัก การเคลื่อนไหวของเขาก็ช้าลงในขณะที่เฉาเยวียนกลับดูแข็งแกร่งอย่างผิดปกติ ถึงแม้จะวิ่งมานานแล้ว แต่เขาก็แค่เหนื่อยหอบเล็กน้อย ไม่ได้เหนื่อยล้ามากนักส่วนไป๋หลี่พั่งพั่ง……ตอนนี้ดูเหมือนคนใกล้ตาย แม้เขาจะดูเหมือนเป็นลมได้ทุกเมื่อ แต่ก็ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ยังคงก้าวต่อไปข้างหน้าไม่รู้ว่าหมอนี่มันปิดบังความลับอะไรอยู่ ถึงได้กลัวบทลงโทษขนาดนั้นหลินชีเยี่ยใช้มีดตัดเถาวัลย์ที่ขวางทางออก กำลังจะก้าวผ่านไป เสียงกรอบแกรบก็ดังมาจากฝั่งตรงข้าม พร้อมกับเสียงหึ่งๆ แผ่วเบาในจังหวะนั้น เสิ่นชิงจู่ก็ใช้มีดฟันสิ่งกีดขวางจนขาดสะบั้น และประจันหน้ากับหลินชีเยี่ยดวงตาสองคู่ประสานกัน พวกเขาต่างก็เบิกตากว้างทันใดนั้น ฝูงโดรนสองกลุ่มก็โอบล้อมพวกเขาเอาไว้“แม่งเอ้ย! ซวยแล้ว!” ทั้งสองสบถออกมาพร้อมกัน
