นึ่งในคอลเลคชั่นของตระกูลผม ว่ากันว่ามันสามารถฟันทะลุทุกสิ่งภายในรัศมีหนึ่งพันเมตรได้ เพียงแค่สะบัดดาบเดียว ทุกสิ่งล้วนถูกตัดขาด”“เว่อร์ขนาดนั้นเลย?” หลินชีเยี่ยพลิกดาบเสี่ยวจั่นไป๋ในมือพลางเอ่ยอย่างประหลาดใจ“แน่นอนสิ วัตถุต้องห้ามที่ตระกูลของผมเก็บรักษาอย่างดีมีอยู่ไม่กี่ชิ้นหรอกนะ พ่อของผมเฝ้ามันราวกับไข่ในหินผมแค่อยากจะดูสักหน่อยยังไม่ได้เลย”“ใช้ดีเหมือนกันนะเนี่ย”หลินชีเยี่ยชั่งน้ำหนักดาบในมืออย่างพึงพอใจ ก่อนจะผงกหัวเฉาเยวียนคำรามลั่น จ้องเขม็งไปที่หลินชีเยี่ย เปลวเพลิงทั่วร่างยิ่งทวีความรุนแรงหลินชีเยี่ยรับรู้ได้ถึงสายตานั้น จึงแค่นเสียงเย้ยหยัน พร้อมจ้องกลับอย่างไม่เกรงกลัว รัศมีสีทองราวกับเตาหลอมปรากฏขึ้นในดวงตา!พลังศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขีดจำกัดไหลทะลักเข้าสู่จิตใจของเฉาเยวียน เขาครางออกมาเบาๆ พลางถอยร่นไปครึ่งก้าวร่างกายโงนเงนราวกับคนเมา“หืม? ดูเหมือนพลังศักดิ์สิทธิ์จะ……ได้ผลดีกับเจ้าหมอนี่นะ” หลินชีเยี่ยพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหันไปหาไป๋หลี่พั่งพั่ง “เอาม้วนปิดผนึกที่ใช้คราวก่อนนั่นมาให้ฉันหน่อยสิ”“ได้เลย” ไป๋หลี่พั่งพั่งล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบเทปกาวออกมาแล้วยื่นให้หลินชีเยี่ยถือดาบเสี่ยวจั่นไป๋ไว้ในมือขวา ใช้ฟันกัดม้วนปิดผนึกที่พันอยู่บนมือซ้ายออกเล็กน้อย ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกายเจิดจ้าดุจดวงตะวัน ก่อนจะพุ่งเข้าหาเฉาเยวียนอย่างรวดเร็ว!เมื่ออยู่ห่างจากอีกฝ่ายเพียงห้าเมตร