นขณะเดียวกัน เฉาเยวียนร่างอสูรก็ละสายตาจากครูฝึกหัน เปลี่ยนเป้าหมายพุ่งตรงเข้าจู่โจมไป๋หลี่พั่งพั่งและหลินชีเยี่ย!ครูฝึกหันหน้าถอดสี ตะโกนลั่น “หนีเร็ว!!”เขาออกแรงถีบพื้น พุ่งตัวตามเฉาเยวียนไปยังทิศทางที่คนทั้งสองยืนอยู่หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว ดวงตาปรากฏประกายสีทองอ่อน รัศมีแห่งอำนาจแผ่ออกมาจากร่างของเขา“เจอแล้ว!” ไป๋หลี่พั่งพั่งดึงดาบเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ดาบเล่มนี้มีขนาดพอๆ กับดาบดารา แล้วส่งมันให้กับหลินชีเยี่ยในยามนั้นเอง เปลวเพลิงสีดำของเฉาเยวียนพลันพุ่งประชิดตัว!ดาบไม้ที่ปกคลุมด้วยเปลวไฟทมิฬ ตัดผ่านอากาศพุ่งตรงมาที่คอของไป๋หลี่พั่งพั่ง ทันใดนั้นเอง แสงสีขาวพลันวาบขึ้น!เกร้ง!ดาบไม้กระทบกับคมดาบดังสนั่น สะกดเพลิงทมิฬที่แผดเผาให้หยุดชะงัก หลินชีเยี่ยสะบัดข้อมือปัดดาบไม้ออกไปจากตัวไป๋หลี่พั่งพั่งซึ่งยืนตัวสั่นอยู่ด้านหลังหลินชีเยี่ย ยกมือขึ้นกุมหน้าอกตัวเองที่กำลังเต้นระรัว“แม่ง……ตกใจหมดเลย!”หลินชีเยี่ยสบถเบาๆ ก้มมองดาบในมือของตัวเอง ดวงตาฉายแววฉงน“เมื่อกี้ฉันไม่ได้โดนดาบไม้ไม่ใช่เหรอ ทำไม……”“ผนึกต้องห้ามของดาบเล่มนี้เรียกว่า [เสี่ยวจั่นไป๋] เป็นวัตถุต้องห้ามที่สร้างขึ้นเลียนแบบมาจากศาสตราเทพลำดับที่ 061 [จั่นไป๋] เมื่อเหวี่ยงดาบออกไปจะสามารถฟันทะลุทุกสิ่งในระยะห้าเมตรได้ ไม่นับว่าเป็นวัตถุต้องห้ามที่ร้ายกาจอะไร”ไป๋หลี่พั่งพั่งลูบท้องพลางกล่าวว่า “ส่วน [จั่นไป๋] เล่มจริงเป็นห
