นด้วยแววตาเห็นใจ……ครูฝึกหันชะงักเมื่อเห็นภาพนั้น ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงลางร้ายเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าเฉาเยวียนก็เอื้อมมือจับด้ามดาบเสียก่อนตูม–!!!รังสีอำมหิตสีดำแผ่พุ่งออกมาจากร่างเฉาเยวียนอย่างรุนแรง! เสาเพลิงทมิฬพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่วสนามฝึกในเวลาเดียวกัน ครูฝึกทั้งสามคนที่กำลังเล่นไพ่อยู่ในห้องพัก สีหน้าเปลี่ยนไป พลางลุกขึ้นยืนอย่างฉับพลัน“บ้าจริง! เกิดอะไรขึ้น?!”“ไปไป! รีบไปดูเร็ว!”รัศมีที่ปะทุออกมาอย่างกะทันหันนี้ ทำให้ครูฝึกในค่ายต่างตกตะลึง พวกเขาหันไปมองสนามฝึกพร้อมกับขมวดคิ้วแน่นในสนามฝึกเปลวเพลิงสีดำพวยพุ่งอยู่รอบกายเฉาเยวียน ลำตัวท่อนบนเผยให้เห็นร่างกายกำยำ บนบ่าแบกดาบไม้ที่กำลังลุกไหม้ พลางส่งรอยยิ้มเย็นเยียบให้กับครูฝึกหันครูฝึกหัน “???”“นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย?”“แค่จับด้ามดาบ ก็กลายร่างเป็นแบบนี้ได้ยังไง?”“ฉัน……ฉันก็แค่อยากสอนให้พวกเขาใช้ดาบเท่านั้นเอง!”“ค่ายทหารใหม่นี้ มีคนปกติบ้างมั้ยเนี่ย?”“โอ๊ย!!??”“สวรรค์……”ครูฝึกหันมองเฉาเยวียนที่แผ่กลิ่นอายชั่วร้ายตรงหน้า สลับกับมองดาบไม้ในมือของตัวเอง แล้วเงียบไปชั่วขณะ……ก่อนจะโยนมันทิ้งไป!“ไปตายซะเถอะ!”……………………………………………………………………………………OG7V6HPQ
