ับเนื้อดิบ!” ทหารใหม่คนหนึ่งบ่นออกมาอย่างอดไม่ได้“ฮึ่ม” ลุงซุนหน้าบึ้งตึง ตอบกลับอย่างไม่พอใจ “รอให้พวกนายจบจากค่ายฝึกนี้ก่อน แล้วค่อยกลับมา ฉันจะทำอาหารอร่อยๆ แบบนี้ให้กินเหมือนกัน!”ในตอนนั้นเอง หน้ากากหวังเหมือนนึกอะไรบางอย่างออก จึงโบกมือเรียกหลินชีเยี่ย“ชีเยี่ย มานั่งกินด้วยกันสิ”ฟุ่บ!เหล่าทหารใหม่หันขวับไปมองหลินชีเยี่ยที่กำลังแทะเนื้อดิบอยู่ฝ่ายถูกเพ่งเล็งเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจยกถ้วยของตัวเอง แล้วตรงไปยังโต๊ะของหน่วยเร้นลับ“มาๆๆ กินไก่หน่อยสิ” หน้ากากหวังหยิบถ้วยเปล่าขึ้นมา เริ่มคีบกับข้าวให้หลินชีเยี่ย“น้ำวน คีบเนื้อปลาตรงนั้นให้ชีเยี่ยหน่อยสิ”“ได้เลย”“แล้วก็ตักซุปเนื้อมาด้วย อร่อยใช้ได้เลยนะ”“ฉันไปหยิบตะเกียบให้เอง”“แล้วข้าวล่ะ? พอมั้ย? ถ้าไม่พอ ฉันมีอยู่นะ” กุหลาบลุกขึ้นยืนตักข้าวให้หลินชีเยี่ยสมาชิกหน่วยเร้นลับต่างปฏิบัติต่อหลินชีเยี่ยอย่างสุภาพ นอบน้อมจนเขาทำตัวไม่ถูก ต้องรีบโบกมือปฏิเสธ“ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องๆ พวกคุณทานกันเถอะ ผมแค่มาถามอะไรนิดหน่อย ผมกินของผมเองก็ได้”ภูตจันทราขมวดคิ้วแน่น “มีของอร่อยไม่กิน จะกลับไปกินเนื้อดิบเนี่ยนะ?”“อืม”“เอ่อ… นายดูสหายข้างหลังสิ ตาเขียวเชียวนะ ไม่ลองกินหน่อยเหรอ?”“ผมเป็นทหารใหม่ ผมควรกินในสิ่งที่ทหารใหม่ควรกิน” หลินชีเยี่ยส่ายหน้าปฏิเสธอย่างแน่วแน่ยามเห็นอีกฝ่ายพูดอย่างนั้น สมาชิกหน่วยเร้นลับจึงยอมนั่
