งลง หน้ากากหวังมองหลินชีเยี่ยอย่างชื่นชม แล้วเอ่ยถาม“นายอยากถามเกี่ยวกับเรื่องตัวแทนสินะ?”“ใช่ครับ”“ถามมาเถอะ ตราบใดที่ฉันรู้ ฉันจะบอกนายทุกอย่าง”หลินชีเยี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ตัวแทนกับเทพเจ้ามีความสัมพันธ์กันยังไง?”“คำถามของนายนี่มันลึกซึ้งจริงๆ……” หน้ากากหวังตรึกตรองอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ “โดยพื้นฐานแล้วความสัมพันธ์ระหว่างตัวแทนกับเทพเจ้าก็คือ ‘พันธสัญญา’”“พันธสัญญา?”“ด้วยเหตุผลบางประการ เทพเจ้ามักจะไม่ปรากฏตัวในสังคมมนุษย์โดยตรง หากพวกเขาต้องการทำอะไร ก็จำเป็นต้องหาผู้ที่เหมาะสมมาช่วยทำภารกิจให้ ซึ่งตอนนั้น มนุษย์กับเทพเจ้าจะร่วมกันทำพันธสัญญาลึกลับขึ้นมา”“แก่นแท้ของสัญญาก็คือการแลกเปลี่ยน เทพเจ้าจะมอบพลังศักดิ์สิทธิ์ส่วนหนึ่งให้กับตัวแทน และในฐานะที่เป็นการแลกเปลี่ยน ตัวแทนจะต้องช่วยเทพเจ้าบรรลุวัตถุประสงค์บางประการ”“แน่นอนว่า ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถเป็นตัวแทนได้ มีเพียงผู้ที่เทพเจ้ายอมรับเท่านั้น จึงจะมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็นตัวแทน และสามารถทำพันธสัญญานี้ได้”“สัญญา…” หลินชีเยี่ยพึมพำเบาๆ คิ้วขมวดมุ่นอย่างสงสัยถ้าหากเป็นการทำสัญญาจริง ทำไมเขาถึงไม่รู้อะไรเลย ทูตสวรรค์เซราฟมอบพลังศักดิ์สิทธิ์ส่วนหนึ่งให้กับเขา แต่กลับไม่เอ่ยถึงสิ่งที่ต้องทำ……หลินชีเยี่ยรู้สึกว่ามันเหมือนเป็นการมอบให้มากกว่าพันธสัญญาเสียอีก“แล้วคุณต้องทำอะไรให้กับเทพแห่งกาลเวลาบ้าง?” หลินชีเยี่ยมองไป
