มวินาทีก่อนในตอนนั้น การปะทะพลังศักดิ์สิทธิ์ของคนทั้งสองยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ เขายังไม่ได้เหวี่ยงดาบ หน้ากากของอีกฝ่ายก็ยังไม่แตกผู้ชมรอบข้างที่กำลังดูอยู่เหมือนจะลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ไปแล้ว ยังคงส่งเสียงเชียร์ทั้งสองอย่างเต็มที่ มีเพียงหลินชีเยี่ย… ที่จำได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่ไม่สิ นอกจากหลินชีเยี่ยแล้วยังมีเหล่าครูฝึกที่จ้องมองหน้าจออย่างไม่ละสายตาที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขา… เขาฟันหน้ากากหวังแตกเหรอ!!!บ้าไปแล้ว!“โชคยังดี……โชคดีที่หน้ากากหวังย้อนเวลากลับมาได้ มิฉะนั้นพวกเราต้องแย่แน่!”“แต่ว่า การย้อนเวลากลับแบบนี้ มันเป็นอะไรที่ขั้นจั่นใช้ได้ด้วยเหรอ?”“ไม่นะ……เมื่อกี๊ หน้ากากหวังปลดผนึกระดับพลังแล้ว ในชั่วพริบตานั้น อย่างน้อยเขาก็ก้าวไปถึงขั้นชวนแล้วนะ”“แบบนี้ไม่เท่ากับว่าพวกเราแพ้เหรอ?!”“อะแฮ่ม… ตอนนี้หลินชีเยี่ยยังไม่ได้ฟันหน้ากากจนแตก พวกเราก็ยังไม่แพ้หรอก”“แต่เขาปลดผนึกระดับพลังแล้วนะ! นี่มันโกงชัดๆ!”“เรื่องของนักปราชญ์จะเรียกว่าโกงได้ยังไง? หรือนายอยากให้การฝึกครั้งนี้จบลงแค่นี้จริงๆ?”“……”เหล่าครูฝึกต่างถกเถียงกันเสียงดัง ในยามนั้นเอง หยวนกังก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเหลือบมองนาฬิกา“สามทุ่มแล้ว การประลองสิ้นสุดลง”“ท่านผู้บัญชาการ แล้วเรื่องแพ้ชนะ……”หยวนกังเหลือบมองอย่างใจเย็น ก่อนจะเอ่ย “ค่ายฝึกอบรม จำเป็นต้องดำเนินการต่อไป นี่ไม่ใช่เพื่อหน้าตาของพวกเรา… แต่เพื่ออนาคตของเด็ก
