หน้ากากหวังก็ช้าลงเช่นกัน“ตาผมบ้างล่ะ……”หลินชีเยี่ยยิ้ม ยกดาบในมือขึ้น แล้วฟาดฟันใส่หน้ากากหวังที่สูญเสียการเร่งความเร็วอย่างบ้าคลั่ง!ภายในผนึกเทวะแห่งกาล เขาไม่สามารถเอาชนะหน้ากากหวังได้ ทว่าหลังจากที่พลังของผนึกเทวะสลายไป หลินชีเยี่ยที่ได้รับการเสริมพลังจาก [นักร่ายรำยามราตรี] กลับสามารถเล่นงานอีกฝ่ายจนปลิวได้!สถานการณ์พลิกผันในทันใด การโจมตีของหลินชีเยี่ยราวกับพายุ รุนแรงจนหน้ากากหวังต้องถอยร่นหากไม่ใช่เพราะวิชาดาบของหน้ากากหวังที่ยอดเยี่ยม เขาคงจะต้านทานได้อีกไม่นานไม่กี่วินาทีต่อมา หน้ากากหวังก็เปิดใช้ผนึกเทวะแห่งกาลอีกครั้ง แล้วหันกลับมาโจมตีหลินชีเยี่ย……ทั้งสองคนผลัดกันรุกและรับ โรมรันกันอย่างดุเดือดนานกว่าสามนาที!“……พวกเขาไม่เหนื่อยกันหรือไง?”ไป๋หลี่พั่งพั่งนั่งอยู่บนก้อนหิน เช็ดเหงื่อที่หน้าผากอย่างเหนื่อยล้าภูตจันทราที่อยู่ข้างกายเขาถอนหายใจ “ไม่รู้ว่าพวกนั้นเหนื่อยหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ คือฉันโดนอัดมาทั้งวันนี่สิเหนื่อยจนแทบขาดใจแล้ว…”ไป๋หลี่พั่งพั่งตบบ่า พลางปลอบใจว่า “ไม่เป็นไรนะพี่ชาย พวกเรานั่งพักตรงนี้ก็ดีแล้ว ปล่อยให้พวกนั้นรุมกินโต๊ะกันไป เดี๋ยวว่างๆ แวะไปกินข้าวบ้านผมได้นะ”ภูตจันทรา “……”ตูม!คลื่นอากาศพุ่งเข้าใส่พื้นดินเบื้องหน้าคนทั้งสอง คลื่นพลังกระแทกจนไป๋หลี่พั่งพั่งแทบสิ้นสติ“เฮ้ย! พวกที่กำลังสู้กันตรงนั้น! ไปสู้กันไกลๆ หน่อยได้มั้ย! อย่าทำร้ายผู้บริสุทธิ์สิ!”
