บขออภัยซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลางเก็บไม้กวาดกลับเข้าไปในกระเป๋า แล้วหยิบของออกมาอีกครั้งคราวนี้เป็นดาบเล่มโต!ภูตจันทรา “???”“นี่นายเป็นโดราเอมอนรึไง?!”“ใช้ [พายุอัสนี] ไม่ได้ งั้นก็ต้องใช้นี่แหละ” ไป๋หลี่พั่งพั่งเลียนแบบท่าทางของโดราเอมอน ยกดาบใหญ่ในมือขึ้นสูง“[หนึ่งทวีคูณ]!”ฉับ–!!ทันใดนั้น ดาบใหญ่ในมือก็แยกออกเป็นเงาจำนวนนับไม่ถ้วน ลอยเหนือท้องฟ้า ปลายดาบทั้งหมดเล็งไปที่ภูตจันทราบน พร้อมปลดปล่อยรังสีความเย็นเยียบออกมาภูตจันทรามองภาพตรงหน้า แล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“นี่……นี่คือขุมพลังของพิพิธภัณฑ์สิ่งต้องห้ามงั้นเหรอ?”“โกงกันชัดๆ!”ไป๋หลี่พั่งพั่งกวัดแกว่งดาบเบาๆ พลางสูดหายใจเข้าลึก แล้วตะโกน “ฆ่า!!”คมดาบกว่าสามพันเล่มตกลงมาราวกับสายฝน รวมตัวกันเป็นมังกรดาบคำรามพุ่งเข้าหาภูตจันทรา!ภูตจันทราสูดหายใจเข้าลึกๆ เช่นกัน……แล้วตะโกนว่า“น้ำวน ช่วยฉันด้วย!!”หน้ากากน้ำวนที่กำลังต่อสู้กับเสิ่นชิงจู่อย่างดุเดือดนั้น มุมปากกระตุกอย่างบ้าคลั่ง พลันฉวยโอกาสวิ่งไปทางภูตจันทรา เสิ่นชิงจู่หรี่ตาลง แล้วควบคุมลมไล่ตามไปติดๆ!ในยามที่มังกรดาบกำลังจะกลืนกินภูตจันทรา วงวนสีม่วงพลันแผ่ขยายออกมา กลืนกินเงาคมดาบส่วนใหญ่ ภูตจันทราคว้าโอกาสนี้แล้วพุ่งตัวออกมาทว่าในชั่วขณะถัดมา ดาบที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟทมิฬพลันเฉียดผ่านหนังศีรษะของเขาไป!ภูตจันทราหันกลับไปมอง พบว่าเฉาเยวียนที่มีรูปร่างดั่งปีศาจกำลังยืนอยู่ด้านหลังเขา
