้นมาได้ “นาย……นายคือคุณชายน้อยตระกูลไป๋หลี่?”“ได้โปรดอย่าเรียกผมแบบนั้น ผมก็แค่เด็กบ้านๆ ธรรมดาๆ คนหนึ่งครับ” ไป๋หลี่พั่งพั่งเอ่ยด้วยท่าทีจริงจังภูตจันทรา “……”“อะแฮ่ม เห็นพวกเขาทุ่มเทต่อสู้กันขนาดนี้ คุณชา……เอ่อ ไม่สิ ผมเองก็ควรจะออกแรงบ้างแล้ว”ไป๋หลี่พั่งพั่งเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋า ภูตจันทราเบิกตากว้าง สิ่งที่อีกฝ่ายหยิบออกมาเป็น……ไม้กวาด!ไม่ใช่ไม้กวาดเล็กๆ ที่ใช้กวาดพื้นบ้านทั่วไป ทว่าเป็นไม้กวาดขนาดใหญ่ที่ใช้กวาดถนน ซึ่งทำจากกิ่งไม้เล็กๆ มัดรวมกัน!ไป๋หลี่พั่งพั่งจับไม้กวาดแล้วโบกมันอย่างแรงไปทางภูตจันทรา!ลมพายุหมุนพัดพาประกายไฟฟ้าอันละเอียดอ่อน พุ่งเข้าปะทะเศษอิฐเศษหินที่อยู่เบื้องหน้าจนแตกกระจาย แม้จะเป็นเช่นนั้น ลมพายุก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนกำลังลง กลับยิ่งโหมกระหน่ำใส่ภูตจันทราอย่างดุดัน!ภูตจันทรา “Σ(°△°) แม่เจ้า!━Σ(°△°)━”ไม่ทันได้คิดอะไร ร่างของภูตจันทราพลันสลายเป็นแสงจันทร์ หลบหลีกการโจมตีครานี้ได้อย่างหวุดหวิด ทว่าลมพายุกลับยังไม่ลดละ พุ่งตรงไปยังมอลลี่และกุหลาบที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด!ค้อนยักษ์ปะทะกับดาบไทชิหลายครั้ง ทั้งสองสาวผินหน้ามามองลมพายุอัสนีที่พุ่งเข้ามาหาอย่างน่าเกรงขามพลางสบถด่าพร้อมกัน!ทั้งคู่รีบวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง!“เจ้าอ้วน! นายเล็งดีๆ หน่อยได้มั้ยเนี่ย?!” มอลลี่ตะโกนใส่ไป๋หลี่พั่งพั่ง!“แค่กแค่กแค่ก…… ขอโทษที ขอโทษที ขอโทษที……”ไป๋หลี่พั่งพั่งโค้งคำนั
