นใดนั้น โล่สีทองเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นรอบกายไป๋หลีพั่งพั่ง สะท้อนกริชในมือของภูตจันทราจนกระเด็นออกไป!ไป๋หลีพั่งพั่งนิ่งงัน ค่อยๆ หันไปมองภูตจันทราที่ทำสีหน้าลำบากใจ ก่อนจะเอียงศีรษะแล้วถาม“เอ๊ะ? เมื่อกี้… คุณคิดจะลอบโจมตีผมเหรอ?”[1] หลิน (林) ที่เขียนด้วยตัวอักษรต้นไม้สองตัว (木) คือ การอธิบายถึงชื่อหรือแซ่ของคนจีน เนื่องจากภาษาจีนมีคำพ้องเสียงเป็นจำนวนมาก จึงทำให้ผู้อื่นมักสับสนจนเขียนผิด หรือจำสลับกันบ้าง