……ก็ช่วยเหลือผู้คนแล้วหนีไปซะ ช่วยได้เท่าไหร่ก็เท่านั้นล่ะ!”“แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการทำให้แน่ใจว่าเราจะไม่ตกอยู่ในอันตราย”……ตูม–!!!ลูกไฟดวงมหึมาปะทุขึ้นจากหอพัก เปลวเพลิงเผาผลาญกระจกทั้งชั้นจนแตกละเอียด เงาร่างที่พร่าเลือนราวกับแสงจันทร์พุ่งออกมาจากซากปรักหักพัง ตามด้วยชายหนุ่มคนหนึ่ง!ภูตจันทราเหยียบเบาๆ บนผนังตึก ทั้งร่างกระโดดถอยหลัง กริชในมือถูกขว้างออกไป ทิ้งเงาจางๆ ไว้เบื้องหลังพุ่งตรงไปที่ลำคอของเสิ่นชิงจู่!เสิ่นชิงจู่ม่านตาหดเกร็ง เขายื่นสองนิ้วออกไปหนีบอย่างรวดเร็ว!อากาศโดยรอบแข็งตัวราวกับปราการเหล็กอยู่ตรงหน้าเขา บีบรัดกริชที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมไว้แน่น ปลายนิ้วสะบัดเบาๆ ก็ส่งกริชกระเด็นออกไปไกลหลายสิบเมตรภูตจันทราล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อคลุม หยิบกริชอีกสองเล่มขึ้นมา เตรียมพร้อมที่จะเคลื่อนไหว ทว่าเสิ่นชิงจู่ก็ดีดนิ้วอีกครั้ง!อากาศระหว่างคนทั้งสองถูกบีบอัดอย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้น ประกายไฟพลันพุ่งออกมาจากแหวนของเสิ่นชิงจู่!บึ้ม–!!เปลวเพลิงอันร้อนระอุปะทุขึ้นอย่างรุนแรง ร่างของภูตจันทรากลายเป็นแสงจันทร์อีกครั้ง ทั่วทั้งร่างสั่นไหวร่นถอยหลังไปสิบกว่าเมตร“เมื่อปริมาณออกซิเจนและไนโตรเจนในอากาศถูกบีบอัดจนถึงระดับหนึ่ง มันก็จะมีเงื่อนไขที่จำเป็นสำหรับการระเบิด เพียงแค่เติมประกายไฟเล็กน้อย ก็สามารถทำให้เกิดการระเบิดได้”เสิ่นชิงจู่ล้วงเข้าไปในกระเป๋า แล้วพูดอย่างสงบว่า “ความสา
