หมือนมีปราการที่มองไม่เห็นขวางกั้นพวกเขาไว้ จนไม่สามารถหลบหนีออกไปได้เสิ่นชิงจู่มองอย่างเย็นชา ไม่สนใจความเจ็บปวดของสหาย กวาดสายตาไปโดยรอบ“ฉันรู้ว่านายไม่ได้ยินเสียงฉัน แต่นายควรจะอ่านปากฉันออก”“ในสภาวะสุญญากาศ มนุษย์จะไม่ตายในทันที เมื่อความดันอากาศภายนอกหายไป ก๊าซในร่างกายมนุษย์จะขยายตัว ไหลออกทางปาก จมูก และทวารหนัก ถูกบีบอัดออกไปทีละนิดจนเหือดแห้ง ในเวลาเดียวกัน ฟองอากาศเล็กๆในเส้นเลือดจะขยายตัว ก่อให้เกิดเลือดเป็นฟอง จนอุดตันเส้นเลือด นำไปสู่การตกเลือดภายใน……”“มนุษย์สามารถมีชีวิตอยู่ในสภาวะสุญญากาศได้สูงสุดเพียงสิบหกวินาที ตอนนี้ผ่านไปเจ็ดวินาทีแล้ว”“ตอนนี้ นายควรถอดหน้ากากออกซะ ไม่งั้น……”“ฉันไม่รังเกียจหรอกนะที่จะฆ่านายพร้อมกับพวกมันที่นี่!”จิตสังหารฉายวาบในดวงตาของเสิ่นชิงจู่ แต่ในขณะนั้น แสงดาบก็ปรากฏขึ้นตรงลำคอของเขา!เสิ่นชิงจู่เอี้ยวตัวหลบ พลางชักดาบออกมาตั้งรับอย่างรวดเร็ว ทว่า ร่างของภูตจันทราพลันปรากฏตัวขึ้น อีกฝ่ายกระโดดถีบเข้าที่อกของเขาอย่างแรงจนปลิวกระเด็นออกไป!ร่างของเสิ่นชิงจู่ร่วงลงบนพื้นนอกขอบเขตผนึกต้องห้าม อากาศภายในพื้นที่นี้กลับคืนมา ทหารใหม่ที่นอนขดตัวอยู่บนพื้นสูดหายใจเข้าเต็มปอด แล้วไอออกมาอย่างรุนแรง“แฮ่ก แฮ่ก……ไอ้บ้าเอ๊ย!” ภูตจันทรากำกริชในมือ จ้องมองเสิ่นชิงจู่ด้วยสายตาเย็นยะเยือก “แค่ประลองกันนายกล้าลงมือโหดเหี้ยมขนาดนี้เลยหรอ?”เสิ่นชิงจู่หัวเราะเยาะ
