ช่างเขาเถอะ พวกขี้ขลาดตาขาว คิดว่าเรียกเขามาแล้วจะช่วยอะไรได้ล่ะ”“พี่เสิ่น แล้วพวกเราจะทำยังไงต่อครับ?”“ซุ่มตรงนี้แหละ รอให้หน่วยเร้นลับมาถึง แล้วปล่อยให้พวกนั้นลงมือก่อน เราค่อยโผล่ไปถล่มทีเดียวเลย!”“ครับ!”“ได้เลย!”“ถูกต้องแล้ว!”“ไอ้โง่!”“เยี่ยม!”เสียงตอบรับดังขึ้นปนเปกับเสียงประหลาดบางอย่างทุกคนชะงักงันเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมองด้านหลังอย่างพร้อมเพรียง ปรากฏร่างชายสวมหน้ากากจันทร์เสี้ยว มือของอีกฝ่ายกำกริชเอาไว้แน่นริมฝีปากภายใต้หน้ากากยกยิ้มขึ้น“แก……”ปัง! ปัง!ภูตจันทราพุ่งตัวเข้าหาทหารใหม่สองนายที่ยืนอยู่ด้านหน้าอย่างรวดเร็ว ด้ามกริชในมือฟาดท้ายทอยของคนทั้งสองจนสลบเหมือด ทหารใหม่ที่เหลือพลันได้สติ พวกเขาชักดาบออกมาแล้วพุ่งจู่โจมภูตจันทราทันทีแต่ก่อนที่คมดาบจะสัมผัสโดนร่างของอีกฝ่าย ร่างกายของภูตจันทรากลับพร่าเลือนไปในอากาศ หายไปจากสายตาของทุกคน ราวกับว่าเขาสามารถล่องหนได้อย่างไรอย่างนั้น!“เขาล่องหนได้!”“ระวังไว้ให้ดี!”เหล่าทหารใหม่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว ตะโกนเตือนกันเสียงดังสีหน้าของเสิ่นชิงจู่ถมึงทึง เขายกมือขึ้นแล้วดีดนิ้ว!เปรี้ยง!เพียงชั่วพริบตา ภายในรัศมีสิบเมตร อากาศทั้งหมดถูกดูดออกไปจนสิ้น บังเกิดเป็นสุญญากาศ!ทหารใหม่ที่อยู่รอบๆ เสิ่นชิงจู่เบิกตากว้าง ขยุ้มคอตัวเองแน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน!พวกเขาทรุดตัวลงกับพื้น พยายามคลานหนีออกไปไกลๆ แต่เมื่อสัมผัสขอบเขตสุญญากาศ ก็เ
