เคร้ง–!!ในขณะที่ฝ่ามือของมอลลี่สัมผัสประตูโกดัง ประตูโลหะพลันสั่นสะเทือนด้วยความถี่สูงที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าเสียงกรีดแหลมดังลั่นออกมาจากภายใน!เพียงชั่วพริบตา รอยแยกที่น่ากลัวก็ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวประตู มอลลี่หดฝ่ามือกลับ แล้วเตะอย่างแรง ประตูพลันแตกเป็นเสี่ยงๆ พังครืนลงกับพื้น!ท่ามกลางฝุ่นควัน มอลลี่ปัดเศษฝุ่นบนมือ แล้วเดินเข้าไปในโกดังอย่างไร้อารมณ์“พลังทำลายล้างรุนแรงมาก” หลินชีเยี่ยจับจ้องเศษโลหะที่กระจายเต็มพื้น พึมพำกับตัวเองพร้อมกับลูบคางด้านนอกประตู ไป๋หลี่พั่งพั่งจ้องมองไปที่หลังของโมลี่อย่างไม่วางตา แล้วกลืนน้ำลายเสียงดัง“นายเป็นอะไรหรือเปล่า?” หลินชีเยี่ยเห็นท่าทางแปลกๆ ของอีกฝ่ายจึงถามอย่างสงสัย“ชีเยี่ย……” ไป๋หลี่พั่งพั่งโน้มตัวเข้าใกล้หู แล้วกระซิบว่า “คุณไม่รู้สึกเหรอ……เธอเท่มากเลย?”“……”หลินชีเยี่ยเบ้ปาก ไม่คิดจะเสวนากับไป๋หลี่พั่งพั่งต่อ จึงเดินตรงไปที่ชั้นวางอาวุธในโกดัง แล้วหยิบดาบตรงมาเล่มหนึ่งก่อนจะมาค่ายฝึก เฉินมู่เหยี่ยเคยบอกไว้ว่า ห้ามนำอาวุธเข้ามาในค่ายฝึกโดยไม่จำเป็น ดังนั้นเขาจึงฝากดาบของจ้าวคงเฉิงไว้ที่บ้านของหงอิง โชคดีที่อาวุธแบบเดียวกันนี้มีอยู่มากมายในโกดังของหน่วยพิทักษ์ราตรีหลินชีเยี่ยถือดาบไว้ในมือ พลางใช้การรับรู้ทางจิตจับตาดูการเคลื่อนไหวของมอลลี่ผิดคาด ผู้หญิงคนนี้ไม่แม้แต่จะชายตามองอาวุธนานาชนิดที่อยู่บนชั้นวางทั้งสองฝั่ง เธอเดินตรงไปยังส่วนลึกที
