าเริ่มก่อขึ้นในใจของหลินชีเยี่ย…………ไกลออกไป บนตึกอีกหลังหนึ่งผู้บัญชาการหยวนกังวางกล้องส่องทางไกลลงอย่างเงียบๆ ความแปลกใจฉายชัดบนใบหน้าเขาหันไปมองครูฝึกหง พร้อมกับชี้ไปที่คนสองคนที่กำลังดมเท้ากันอย่างเอาจริงเอาจัง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหน็บแนม“นี่คือสิ่งที่นายบอกว่า……”“เป็นบุคคลอันตรายสองคนงั้นเหรอ?”ครูฝึกหง: (?????)“ไม่……ไม่ใช่นะ” ครูฝึกหงนวดขมับตัวเอง “นี่มันไม่ใช่อย่างที่คิดไว้ซะหน่อย!”เขาคนหนึ่งคือตัวแทนของทูตสวรรค์เซราฟผู้หยิ่งผยอง ส่วนอีกคนคือคุณชายน้อยแห่งตระกูลไป๋หลี่ที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจ…การที่คนสองคนนี้อยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ช่างน่าหวาดเสียวเสียจริง!แต่ว่า……พวกเขากลับ……หยวนกังตบบ่าเขา แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “หงฮ่าว……หากอยากเข้าใจใครสักคน เราไม่ควรมองแค่สถานะหรือภูมิหลังของพวกเขา……”“โลกใบนี้ ผู้ที่มีภูมิหลังทางครอบครัวที่เหมือนกันมีนับไม่ถ้วน แต่จิตใจและนิสัยของคนเรานั้นกลับแตกต่างกันเป็นล้านๆ แบบ”กล่าวจบ หยวนกังก็หันหลังจากไปกระทั่งลับสายตาครูฝึกหง หยวนกังจึงระเบิดเสียงหัวเราะออกมา“น่าสนใจจริงๆ…”
