มมาก”“……ก็ได้” หยวนกังถอนหายใจ“ฝ่ายสนับสนุนทำงานมีประสิทธิภาพ พรุ่งนี้ก่อนฟ้าสางคงสามารถสร้างค่ายฝึกอบรมที่สมบูรณ์ในเมืองชางหนานแล้ว นายก็พาลูกน้องเก็บของเเละเตรียมตัวออกเดินทางได้แล้ว” เส้าผิงเกอจิบชา“รับทราบ” หยวนกังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ “ช่วงที่ฉันไม่อยู่ที่นี่ หัวหน้าจะดูแลเมืองหลวง และไม่ก่อเรื่องวุ่นวายใช่ไหม?”ฟิ้ว!รองเท้าแตะข้างหนึ่งลอยมาจากหลังโต๊ะทำงาน หยวนกังเบี่ยงตัวหลบทันควัน เสียงด่าทอของเส้าผิงเกอก็ดังมาจากหลังโต๊ะ“นี่นาย หยวนกัง ดูถูกใครห๊ะ? ฉันก็เป็นถึงหัวหน้าหน่วยพิทักษ์ราตรีประจำเมืองหลวงนะ คิดว่าฉันกินข้าวเปล่าหรือไง?”หยวนกังยิ้มเยาะ หยิบรองเท้าของเส้าผิงเกอที่ตกอยู่โยนออกไปนอกหน้าต่าง จากนั้นก็เปิดประตูเดินออกไปอย่างไม่สะทกสะท้านเส้าผิงเกอสบถด่าไล่หลัง!……เมืองกว่างเซินคลับหรูแห่งหนึ่ง“ชางหนาน? ชางหนานอยู่ที่ไหนกัน?” หนุ่มน้อยร่างท้วมอ้วนในชุดคลุมอาบน้ำนอนเอนกายบนโซฟาหรูหราภายในห้องนวดวีไอพีสุดอลังการ ใบหน้าอิดออดมองข้อความในมืออย่างฉงน ก่อนจะหันไปถามคนข้างหลังด้านหลังคือบอดี้การ์ดร่างกำยำห้าคน ยืนนิ่งไร้ความรู้สึก และพ่อบ้านสวมแว่นตาข้างเดียวยืนโค้งคำนับอยู่หน้าประตูห้อง เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“เรียนคุณชายน้อย ชางหนานเป็นเมืองเล็กๆ ทางตะวันออกเฉียงใต้ครับ”“แล้วทำไมถึงไม่จัดที่เมืองหลวงเหมือนทุกปีล่ะ?”“ดูเหมือนว่านโยบายปีนี้จะเปลี่ยนไปกระทันหันครับ คงต
