ิงจังหลินชีเยี่ยพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ครับ จำได้หมดแล้ว”“ดี” เฉินมู่เหยี่ยเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ “ตั๋วรถไฟไปเมืองหลวงต้องซื้อล่วงหน้านะ คนที่ไปรายงานตัวก่อนจะสามารถเลือกหอพักเองได้ ตอนออกไปข้างนอกก็แวะซื้อเลยละกัน……ซื้อของวันพรุ่งนี้นะ”“พรุ่งนี้? ไปวันพรุ่งนี้เลยเหรอครับ?” หลินชีเยี่ยตกตะลึง“ยิ่งเร็วยิ่งดี”“ทราบแล้วครับ” หลินชีเยี่ยพยักหน้าหลังจากหลินชีเยี่ยออกจากห้องทำงานไป เฉินมู่เหยี่ยก็หยิบกระเป๋าเงินออกมาอย่างเงียบๆ เหลือบมองเข้าไปข้างใน……แล้วถอนหายใจเบาๆบ่ายวันนั้น หงอิงและซือเสี่ยวหนานพาหลินชีเยี่ยไปเที่ยวทั่วเมืองชางหนาน พวกเธอพาเขาไปยังถนนทุกสายที่หลินชีเยี่ยไม่เคยไปมาก่อนในชีวิต“ว้าว! เสี่ยวหนาน! ผ้าปูที่นอนหมูน้อยน่ารักจังเลย! เราซื้อให้ชีเยี่ยกันเถอะ!”“เอาสิ เอาสิ!”“กระเป๋าเดินทางสีชมพูนั่นก็น่ารักมากเลย! ซื้ออันนึงมั้ย?”“เอาสิ เอาสิ!”“เสี่ยวหนาน! เธอดูสิ กระเป๋าเป้ลายสโนว์ไวท์! สวยมากเลยใช่ไหมล่ะ? พวกเรา……”“เอาสิ เอาสิ!”“ว้าว! เธอดูสิ ชุดกระโปรงนั่น! สวยจังเลย! ซื้อเลย!”“เอาสิ เอา……อุ๊บ! @#￥#@……”หลินชีเยี่ยรีบเอามือปิดปากซือเสี่ยวหนานทันที ก่อนจะพูดกับอีกคนอย่างจริงจังว่า“พี่หงอิง ผมว่า……แบบนั้นมันไม่เหมาะกับผม”หงอิงทำหน้าเสียดาย ขณะวางชุดเดรสเปิดหลังในมือลงพร้อมกับถอนหายใจ “ก็นะ……นายเป็นผู้ชายนี่นา ใส่กระโปรงคงไม่เหมาะจริงๆ……”พูดจบเธอก็หยิบเสื้อสายเดี่ยวเซ็กซี่ตัวข้างๆ
