งที่อยู่ตรงหน้า ราวกับจะบิดให้ขาดทันใดนั้น อักขระลึกลับมากมายก็ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของห้องขัง แรงผลักมหาศาลพุ่งใส่ร่างของอสรพิษหนานต้าจนกระเด็นไปกระแทกกับกำแพงอีกฝั่งของห้องขัง ก่อนจะร่วงลงสู่พื้นอสรพิษหนานต้าจ้องกรงขังตรงหน้า มันแลบลิ้นสองแฉกออกมา ดวงตาทั้งสองข้างเย็นเยียบราวกับน้ำค้างแข็งในชั่วขณะที่สัมผัสกับกรงขัง เศษเสี้ยวข้อมูลเกี่ยวกับห้องขังนี้ก็ไหลบ่าเข้ามาในหัวของมันมันไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน แต่มันรู้ว่า……ชีวิตและความตายของมันอยู่ในกำมือของใครบางคนบุคคลผู้นั้นคือเจ้าของที่แห่งนี้ขณะที่อสรพิษหนานต้ากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นก็ดังมาจากอีกฟากหนึ่งของทางเดิน รูม่านตาของมันพลันหดเกร็ง มันเลื้อยไปที่ข้างกรงขังอย่างรวดเร็วและจับจ้องไปทางด้านนั้นภายในทางเดินที่มืดสลัว เงาร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนเด็กหนุ่มสวมชุดกาวน์สีขาว มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋า กำลังก้าวเดินเข้ามา ในวินาทีที่ได้เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายร่างกายของอสรพิษหนานต้าก็สั่นสะท้าน!“เจ้าหรอกหรือ?!”หลินชีเยี่ยหยุดฝีเท้าตรงหน้ามันโดยไม่แสดงสีหน้าท่าทางใดๆ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น“ตกใจไหม? คาดไม่ถึงล่ะสิ?”
