ันควบคุมความเคลื่อนไหวของบริวารทุกตนอย่างแม่นยำ ทำให้หลี่อี้เฟยโดดเด่น แถมยังไม่ทำให้ตกอยู่ในอันตราย”“ทว่าในตอนนั้น ตัวแปรที่ไม่คาดคิดอย่างฉันก็ปรากฏตัวขึ้น”“ฉันขโมยความสนใจที่ควรจะเป็นของหลี่อี้เฟย จัดการบริวารทั้งตึก แม้ว่ามันจะโกรธ แต่เมื่อคิดว่าหลี่อี้เฟยได้แสดงคุณค่าของตัวเองแล้ว จึงไม่ได้ลงมือทำอะไรมากไปกว่านี้”“เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นก็ง่ายดาย มันแปลงกายเป็นร่างจริงและต่อสู้กับหน่วยพิทักษ์ราตรี จากนั้นก็ทิ้งร่างที่ลอกคราบไว้ แสร้งทำเป็นตาย ทำให้ทุกคนคิดว่าอสรพิษหนานต้าถูกฆ่าตายแล้ว หลี่อี้เฟยก็สามารถใช้โอกาสนี้เข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีได้ อนาคตก็จะไม่ต้องกังวลอะไรอีกต่อไป!”“น่าเสียดาย……ฉันมองทะลุแผนของมันอีกแล้ว”หลินชีเยี่ยมองหลี่อี้เฟยด้วยความเสียดาย กล่าวอย่างจริงใจว่า“แผนนี้วางมาอย่างแยบยลจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน นายก็มีโอกาสสำเร็จถึงเก้าส่วน”หลี่อี้เฟยจ้องหลินชีเยี่ย ครู่หนึ่งก็ยิ้มแล้วปรบมือ “ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริงๆ! ข้าไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะแพ้พวกเจ้าสองคน!”จากนั้นรอยยิ้มพลันเลือนหาย ดวงตาเปี่ยมล้นด้วยความเกลียดชัง “พวกเจ้าทำลายความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ของข้า พวกเจ้าบอกมาสิ……ข้าควรตอบแทนพวกเจ้าอย่างไรดี?”ร่างกายของหลี่อี้เฟยพองตัวขึ้นอย่างรวดเร็วราวลูกโป่ง เกล็ดสีดำงอกออกมาบนผิวหนัง เพียงพริบตา เขาก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดครึ่งคนครึ่งงู!ในวินาทีต่อมา เสียงกรีดร้องอันน่