าขนลุกพลันกึกก้องไปทั่วหอประชุม!นักเรียนกว่าร้อยคนได้ประจักษ์ร่างจริงของอสรพิษหนานต้าในระยะประชิด พวกเขาต่างพากันหวาดกลัวจนเสียสติ ทางเข้าออกเพียงทางเดียวก็ถูกงูยักษ์ขวางกั้นไว้ พวกเขาทำได้เพียงกรีดร้องและถอยร่นไปยังมุมห้องของหอประชุมส่วนอันชิงอวี๋หลบไปยังที่ปลอดภัยตั้งแต่ตอนที่หลี่อี้เฟยเริ่มแปลงร่างแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างจ้องมองอสรพิษหนานต้าด้วยความตื่นเต้นและกระหายใคร่รู้!ดูเหมือนว่าอสรพิษหนานต้าจ้องจะเล่นงานหลินชีเยี่ย กรงเล็บอันแหลมคมกรีดผ่านอากาศ พุ่งตรงไปยังลำคอของหลินชีเยี่ย!หลินชีเยี่ยยังคงสีหน้าเรียบเฉย มือขวาเอื้อมไปด้านหลัง สิ้นเสียงชักดาบเบาๆ ดาบตรงก็ถูกชักออกมาจากฝัก!เคร้ง!!เสียงกระทบกันกึกก้องไปทั่วหอประชุม รูม่านตาแนวตั้งของอสรพิษหนานต้าพลันหดเกร็ง!ครั้งนี้ หลินชีเยี่ยใช้เพียงมือเดียวจับดาบ และสามารถปัดป้องการโจมตีของมันได้อย่างง่ายดาย“ขอโทษนะ ตอนนี้ นายสู้ฉันไม่ได้แล้วล่ะ…” หลินชีเยี่ยหันไปมองท้องฟ้าที่หม่นแสงนอกประตู ยามนี้ ราตรีพึงมาเยือนแล้วภายใต้รัตติกาล เขาจะมีพละกำลังและความเร็วเพิ่มขึ้นถึงห้าเท่า ตอนนี้ อสรพิษหนานต้ามิอาจเทียบเขาได้อีกต่อไปฉัวะ!ดาบของหลินชีเยี่ยต้านทานกรงเล็บอันแหลมคมของอสรพิษหนานต้าได้อย่างง่ายดาย เขาตวัดข้อมือ พริบตาเดียวแสงดาบก็พุ่งวาบ!คมดาบทั้งสี่ฟาดฟันลงบนท่อนแขนของอสรพิษหนานต้า มันกรีดร้องอย่างเจ็บปวดก่อนจะถอยร่นไปด้านหลังแผดเสียงคำรามอย
