“อ๊าก!!!”เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองดังมาจากห้องดนตรี หลินชีเยี่ยพิงราวบันไดอย่างไม่สะทกสะท้าน พลางหาวออกมา“หนึ่ง สอง สาม……สิบห้า สิบหก สิบเจ็ด……ใกล้แล้ว”หลินชีเยี่ยพึมพำเบาๆ เดินเข้าไปแล้วเปิดประตูห้องอีกครั้งภายในห้องดนตรี บริวารอสรพิษที่แปลงกายเป็นหานรั่วรั่วกำลังจ้องมองเขาอย่างระแวดระวัง บนพื้นด้านข้างหลิวหย่วนนอนแน่นิ่ง ร่างกายไร้บาดแผลใดๆ“ไม่ได้เลือกที่จะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ แต่กลับเลือกที่จะฝังเมล็ดพันธุ์อสรพิษ……แบบนี้ดีกว่า” หลินชีเยี่ยยิ้มแล้วเอื้อมมือไปด้านหลังเสียงชักดาบดังขึ้น ดาบตรงถูกชักออกมาจากฝักทันใดนั้น หลิวหย่วนก็ลุกขึ้นนั่งอย่างกะทันหันราวกับผีดิบที่ฟื้นคืนชีพ ดวงตาจ้องเขม็งมาที่หลินชีเยี่ย แววตายังคงมีร่องรอยของความพยาบาทเขายืนขึ้นในท่าทางที่แปลกประหลาด ศีรษะค่อยๆ แยกออก เผยให้เห็นปากขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม พร้อมกับคำรามใส่หลินชีเยี่ย!ฟ่อ……ฉึก!ยังไม่ทันได้ร้องออกมา หลินชีเยี่ยก็ฟันดาบออกไปอย่างรวดเร็ว เสียบเข้าไปในปากของมันอย่างแรง!บริวารอสรพิษที่แปลงร่างเป็นหลิวหย่วนร้องลั่น เลือดพุ่งกระฉูด ปากขนาดใหญ่ถูกผ่าออกจนหมดสิ้นหลินชีเยี่ยเก็บดาบแล้วเหลือบมองหลิวหย่วนที่ล้มลงอย่างช้าๆ พูดอย่างใจเย็นว่า“แบบนี้ ฉันจะได้ไม่รู้สึกผิดที่ฆ่านาย”สิ้นเสียง เขาผินหน้าไปหาหานรั่วรั่วที่กำลังกระสับกระส่ายอยู่ข้างๆเมื่อเห็นหลินชีเยี่ยมองมา หานรั่วรั่วก็อ้าปากคำราม ก่อนจะโค้งตั
