วลงเล็กน้อย อยู่ในท่าที่พร้อมจะต่อสู้“ใจเย็นก่อน ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เธอน่าจะเป็นบริวารอสรพิษตัวสุดท้ายในโรงเรียนนี้แล้ว” หลินชีเยี่ยสะบัดดาบในมือเบาๆ แสดงว่าเขาไม่ได้มีเจตนาจะฆ่า“อสรพิษหนานต้า ฉันรู้ว่าร่างจริงของแกสามารถมองเห็นฉันผ่านร่างนี้ได้ เก็บกิริยาท่าทางดุร้ายนั่นไปเถอะ เรามาคุยกันดีๆ”หลังจากหยุดเพียงชั่วครู่ ศีรษะของบริวารอสรพิษที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อตรงหน้าก็ค่อยๆ ปิดลง หนังศีรษะและกระดูกกลับคืนสู่สภาพเดิม เส้นเลือดค่อยๆ จางหายไป ผิวหนังสมานกัน ในไม่ช้าก็กลับมาเป็นหานรั่วรั่วคนเดิมหานรั่วรั่วยืนนิ่ง ไร้ความรู้สึก “ข้าไม่มีอะไรจะคุยกับหน่วยพิทักษ์ราตรี”“แกฉลาดกว่าที่คิด” หลินชีเยี่ยเลิกคิ้วขึ้น “ปากก็บอกว่าไม่มีอะไรจะคุย แต่สุดท้ายก็ยังเลือกที่จะกลับร่างเดิมนี่?”“เจ้าแค่จะพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้เหรอ?” หานรั่วรั่วขมวดคิ้ว เส้นเลือดปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง ดูเหมือนว่าจะแปลงร่างกลับไป“ดูเหมือนแกจะเข้าใจสังคมมนุษย์ดี ถ้าเดาไม่ผิด แกคงจะอยู่ที่เมืองนี้ตั้งนานแล้ว” หลินชีเยี่ยจับจ้องดวงตาของหานรั่วรั่ว ราวกับต้องการจะมองทะลุอะไรบางอย่างทว่าน่าเสียดาย หานรั่วรั่วในยามนี้เป็นเพียงหุ่นเชิดเท่านั้น ผู้ที่กำลังสนทนากับ หลินชีเยี่ยคือร่างจริงของอสรพิษหนานต้าที่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ใด ไม่อาจมองทะลุได้จากสีหน้าของหานรั่วรั่วเลย“แล้วจะทำไม?”“ฉันไม่เข้าใจ ด้วยความสามารถในการปลอมตัวที่น่ากลัวข
