พันธุ์อสรพิษในตัวเจ้าเล่า……”“เจ้าคิดว่า พวกนางจะรู้ตัวหรือไม่?”มุมปากของหานรั่วรั่วฉีกยิ้มกว้างจนถึงใบหู รอยยิ้มชั่วร้ายและน่าสยดสยอง!นัยน์ตาของหลินชีเยี่ยหดเกร็ง เขาไม่รอช้า พุ่งตัวไปยังพื้นที่ว่างข้างๆ อย่างรวดเร็ว!ในวินาทีต่อมา เงาดำขนาดใหญ่ก็พุ่งทะลุกำแพงด้านหลังเขาจนแตกเป็นเสี่ยงๆ กวาดผ่านจุดที่หลินชีเยี่ยเพิ่งยืนอยู่ หางงูที่แข็งแรงฟาดลงพื้นอย่างแรง ก่อเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่!หลินชีเยี่ยกลิ้งตัวบนพื้นครึ่งรอบโดยอาศัยแรงเฉื่อย แล้วลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว มือขวาวางบนด้ามดาบ ดวงตาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมเบื้องหน้า สัตว์ประหลาดที่มีเกล็ดสีดำปกคลุมทั่วร่าง ท่อนล่างเป็นหางงูกำลังขดตัวอยู่ ดวงตาแนวตั้งที่แปลกประหลาดเพ่งเล็งมาที่หลินชีเยี่ยอสรพิษหนานต้า!“เจ้ากำลังหลอกถามข้อมูลจากข้า……และข้าก็กำลังถ่วงเวลาเจ้าอยู่” อสรพิษหนานต้าแลบลิ้นสองแฉก เสียงดังจากภายในร่างกายของมัน“พี่หงอิง อสรพิษหนานต้าปรากฏตัวที่ห้องดนตรีในตึกศิลปะแล้ว” หลินชีเยี่ยชัก ดาบออกมา จ้องมองปีศาจอสรพิษอย่างใจเย็น“ฉันรู้แล้ว! ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้! นายต้องต้านมันไว้ก่อนนะ!!” เสียงของหงอิงดังมาจากหูฟัง ตามด้วยเสียงสายลมหวีดหวิวฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ-!อสรพิษหนานต้าเลื้อยไปบนพื้นอย่างรวดเร็ว หางงูสะบัดเบาๆ ก็ทำลายเปียโนที่กีดขวางภายในห้องดนตรีจนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย กรงเล็บอันแหลมคมฟาดฟัน เกิดเสียงแหวกอากาศดังสนั่นในขณะที่อสรพิษหนานต้าตวั
