ากทางนั้นได้ยังไง? แล้วสัตว์ประหลาดที่ชั้นสี่ล่ะ?!”ท่ามกลางฝูงชน ในที่สุดก็มีคนตั้งสติได้ พลันเอ่ยถามด้วยความกังวลหลี่อี้เฟยมองขวานดับเพลิงในมือ แล้วยิ้มกว้าง “ตายหมดแล้ว พี่ชีเยี่ยของฉันบุกตะลุยชั้นสี่จนหมดเกลี้ยง ตอนนี้ทั้งตึกปลอดภัยแล้ว!”สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หลินชีเยี่ย ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!เป็นไปได้อย่างไร? สัตว์ประหลาดมากมายขนาดนั้น……เขาจัดการคนเดียวหมดเลยเหรอ? นี่มันเรื่องจริงรึเปล่า!“ดูดาบในมือกับเลือดบนตัวเขาสิ! น่าจะเป็นเรื่องจริงนะ?”“บ้าไปแล้ว! นายเห็นดวงตาเขาเมื่อกี๊หรือเปล่า? เท่ชะมัด!!”“นั่นมันอะไรน่ะ? พลังพิเศษเหรอ?”……ในขณะที่ทุกคนกำลังซุบซิบพูดคุยกัน สายตาของหลินชีเยี่ยก็ทะลุผ่านฝูงชนไปหยุดตรงหลิวหย่วนที่กำลังโกรธเกรี้ยวไม่รู้ว่าทำไม หลิวหย่วนถึงใจสั่นสะท้าน ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัวหลินชีเยี่ยถือดาบ มองหลิวหย่วนด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ แล้วค่อยๆ ก้าวเข้าไปหา……โดยสัญชาตญาณ เพื่อนนักเรียนที่อยู่ตรงระเบียงทางเดินต่างหลีกทางให้ เสียงซุบซิบก็ค่อยๆ เบาลงเมื่อหลินชีเยี่ยเดินมาถึงหน้าหลิวหย่วน ทั่วทั้งทางเดินก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด“นาย… นายจะทำอะไร?” ภายใต้สายตาของหลินชีเยี่ย หลิวหย่วนถึงกับพูดติดอ่าง “ฉันบอกนายไว้เลยนะ! หานรั่วรั่วเลิกกับนายแล้ว! ตอนนี้เธอเป็นแฟนฉันแล้ว!”หลินชีเยี่ยเลิกคิ้วขึ้น ดูเหมือนจะไม่สนใจว่าใครเป็นแฟนใคร “ได้ยินมาว่านายจะพาเธอออกไปจากที
