จิตของหลินชีเยี่ยก็ถูกใช้ไปมาก เขารู้สึกอ่อนล้ามากแล้วมีหลี่อี้เฟยกับหน่วยขวาน คงพอช่วยแบ่งเบาภาระไปได้บ้าง“ฉันไปด้วย” อันชิงอวี๋เอ่ยขึ้นอย่างกะทันหัน“นาย?”“ฉันสามารถช่วยนายวางแผนและวิเคราะห์พฤติกรรมของสัตว์ประหลาดได้” อันชิงอวี๋มองตาหลินชีเยี่ยอย่างสงบ ไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อยหลี่อี้เฟยขยับเข้าไปใกล้หลินชีเยี่ยแล้วกระซิบ “ฉันว่าเด็กคนนี้น่าจะฉลาดนะ”หลินชีเยี่ยครุ่นคิดสักพัก ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ “ก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนเลยนะ ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยของนาย”อย่างไรก็พาหน่วยขวานมาทั้งหน่วยแล้ว การมีคนเพิ่มอีกคนคงไม่ต่างกัน“ไม่มีปัญหา ฉันไม่กลัวตาย” ดวงตาของอันชิงอวี๋เป็นประกาย ราวกับจะตื่นเต้นมากหลินชีเยี่ยกำชับเรื่องต่างๆ กับนักเรียนคนอื่นอีกเล็กน้อย ก่อนจะปล่อยให้พวกเขาไปที่หอประชุมกันเอง ซึ่งหอประชุมนั้นอยู่ไม่ไกลจากอาคารเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ห้า และเนื่องจากหลินชีเยี่ยเพิ่งกำจัดสัตว์ประหลาดไป พวกเขาคงไม่เจออันตรายอะไรแล้ว“หลี่อี้เฟย”“ว่าไง?”“สถานการณ์ข้างบนเป็นยังไงบ้าง?”“ก็ดีนะ พวกสัตว์ประหลาดที่ชั้นสี่ไม่น่าจะมีปัญหา”“ดี งั้นเราพักตรงนี้กันก่อน”หลินชีเยี่ยนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง สัตว์ประหลาดที่อยู่บนชั้นสี่มีไม่น้อย หากจะบุกตะลุยขึ้นไป เขาต้องใช้ทั้งพละกำลังและพลังจิตอย่างมาก“พี่หงอิง เป็นไงบ้าง?” หลินชีเยี่ยเปิดไมค์“ฉันยังจับมันไม่ได้เลย ตามมันมาครึ่งโรงเรียนแล้ว สุดท้ายมันก็
