เปลวไฟสีแดงกุหลาบส่องสว่างไปทั่วทางเดินราวกับทิวากาลหงอิงกำหอกไว้ในมือ ย่อตัวลงเล็กน้อย ดวงตาทั้งสองจ้องมองไปยังสัตว์ประหลาดสี่ตัวที่อยู่ตรงหน้า คลื่นความร้อนของเปลวเพลิงแผ่ออกมาจากตัวเธอเป็นวงกว้างทันใดนั้น ทั่วทั้งร่างก็กลายเป็นเปลวเพลิง พุ่งทะยานออกไป!เถ้าถ่านสีแดงกุหลาบพลันสลายไปในอากาศ ทิ้งร่องรอยสีชาดไว้เบื้องหลัง เธอเคลื่อนไหวได้รวดเร็วจนมองไม่ทัน!เพียงชั่วพริบตา เธอก็ปรากฏตัวต่อหน้าสัตว์ประหลาด!หอกสั่นเล็กน้อย เงาหอกไฟนับไม่ถ้วนบานสะพรั่งราวกับดอกไม้ที่ผลิบาน แทงทะลุร่างสัตว์ประหลาดสี่ตัวที่ยังไม่ทันได้ตอบสนอง!เปลวเพลิงสีแดงลุกโชน กลืนกินสัตว์ประหลาดที่กรีดร้องอย่างโหยหวนจนหมดสิ้นประกายไฟร่วงหล่นลงมาจากอากาศ ราวกับกลีบดอกซากุระที่ร่วงโรย ปกคลุมไปทั่วทางเดินหงอิงเก็บหอกไว้ด้านหลัง ดีดนิ้วเบาๆ เปลวไฟในทางเดินพลันดับลง กลับสู่ความมืดอีกครา“เสี่ยวหนาน เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”“ไม่เป็นไรค่ะ……ฉันเพิ่งฆ่าได้ตัวนึง” ซือเสี่ยวหนานเตะสัตว์ประหลาดที่ถูกสับจนเละเทะบนพื้นแล้วยิ้มออกมา“เก่งมาก เสี่ยวหนาน” หงอิงเดินเข้ามาลูบหัวเธอแล้วยิ้ม“เทียบกับพี่หงอิงไม่ได้หรอก พอพี่ใช้ [อาภรณ์อัคนี] ต่อให้มีสัตว์ประหลาดอีกหลายสิบตัวก็คงสู้ไม่ได้หรอก”“ปากหวานจริงๆ”ในตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่รีบร้อนก็ดังขึ้นจากทางเดินหงอิงขมวดคิ้ว คว้าหอกที่อยู่ด้านหลัง มองไปอย่างระแวดระวัง“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมยังมีนักเรียนอย
