ซือเสี่ยวหนานเดินมาข้างหลังหงอิง มือทั้งสองข้างกุมหน้าอก สีหน้ายังคงตกใจไม่หาย“พวกมันดูน่ากลัวชะมัด”“ก็นิดหน่อย” หงอิงพยักหน้าเห็นด้วย “แต่ดูท่าทางไม่น่าจะแข็งแกร่งเท่าไหร่”สิ้นเสียง เธอก็กระทืบเท้าลงกับพื้นอย่างแรง ร่างกายพุ่งทะยานราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร ปลายหอกพลันลุกไหม้เป็นเปลวเพลิงสีแดงกุหลาบ ลากเป็นเส้นไฟยาวในอากาศ!ฟ่อ!สัตว์ประหลาดหลายตัวในทางเดินเห็นหงอิงพุ่งเข้ามา มันจึงอ้าปากกว้างอีกครั้ง เผยให้เห็นปากกว้างและฟันที่น่าสะพรึงกลัว ราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว!หงอิงหรี่ตา ทั่วร่างกายกลับไม่ชะงักเลยแม้แต่น้อย เธอพุ่งเข้าหาปากขนาดยักษ์นั้นโดยไม่ลังเล!ฟ่อ!ในขณะที่ปากขนาดใหญ่ของสัตว์ประหลาดกำลังจะกลืนกินหงอิง แสงสีแดงเพลิงก็พุ่งออกมาจากปลายหอกเปลวไฟสีแดงกุหลาบลุกโชน สว่างไสวไปทั่วทางเดินอันมืดมิด!ชั่วขณะถัดมา ลูกไฟขนาดใหญ่พลันลุกไหม้!ปลายหอกตัดผ่านร่างของสัตว์ประหลาดได้อย่างง่ายดาย เปลวไฟที่โหมกระหน่ำเผาผลาญเนื้อที่แหลกสลายจนมอดไหม้ในชั่วพริบตาหงอิงยืนนิ่ง พาดหอกไว้บนบ่าอย่างสบายๆ เปลวไฟที่ปลายหอกยังคงลุกโชนอยู่เธอหัวเราะเบาๆมองไปยังสัตว์ประหลาดหลายตัวที่เบิกตากว้าง แล้วยกนิ้วขึ้นอย่างท้าทาย“แค่พวกแกไม่กี่ตัว รวมกันก็ยังสู้ฉันไม่ได้เลย”ซือเสี่ยวหนานยืนปรบมืออย่างตื่นเต้น “พี่หงอิง เท่สุดๆ ไปเลย!”สัตว์ประหลาดหลายตัวคำรามอย่างเกรี้ยวกราด จ้องมองหงอิงที่อยู่ตรงหน้าไม่ละสายตา
