ทันใดนั้น ก็มีร่างเงามากมายปรากฏขึ้นที่ปากทางเดินทั้งสองข้าง……พวกเธอบางคนสวมเครื่องแบบนักเรียน บางคนสวมชุดลำลอง บางคนถืออ่างน้ำ บางคนถือหนังสือ……ผมยาวสลวยสีดำขลับตกลงมา ดวงตาหลายคู่จ้องมองมาที่หงอิงพวกเธอมองมาอย่างเงียบงันติ๋งๆ ติ๋งๆ……เสียงน้ำหยดดังมาจากห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลเสียงลากบางอย่างดังมาจากเพดานชั้นบนเสียงพูดคุยของนักเรียนดังเล็ดลอดมาจากนอกหน้าต่างทว่าภายในทางเดินกลับเงียบสงัดราวป่าช้า!นักเรียนหญิงที่ยืนอยู่สองข้างทางเดินมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พวกเธอยืนนิ่งราวกับกองทัพที่ไร้สุ้มเสียงภาพแบบนี้ชวนให้ขนลุกชัน!ซือเสี่ยวหนานขยับเข้าไปใกล้หงอิงอย่างเงียบๆ เธอหยิบดาบตรงเล่มหนึ่งออกมาจากกล่องดำในมือแล้วกำมันไว้แน่น“……สิบหก สิบเจ็ด สิบแปด” หงอิงนับจำนวนคนอย่างระมัดระวังและพึมพำกับตัวเอง“สิบแปดตัว จำนวนขนาดนี้ค่อนข้างลำบากนะ……”“แต่……ก็แค่ค่อนข้างเท่านั้น”……“รั่วรั่ว คาบที่แล้วเธอบอกว่าอยากดื่มนม AD ฉันเลยแวะซื้อมาให้ขวดนึงตอนไปร้านขายของชำ”ภายในห้องเรียน หลิวหย่วนยื่นนม AD ให้กับหานรั่วรั่วที่นั่งอยู่ข้างหน้า ใบหน้าของเขาแดงก่ำเล็กน้อยหานรั่วรั่วหันกลับมา ยิ้มหวานให้หลิวหย่วน ก่อนจะรับนม AD ไว้“ขอบคุณนะ หลิวหย่วน นายใจดีกับฉันจัง”ยามเห็นรอยยิ้มของหานรั่วรั่ว หลิวหย่วนก็รู้สึกเคลิบเคลิ้มราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์ เขาตบหน้าอกแล้วรับปากว่า“ไม่ต้องเกรงใจนะ รั่วรั่ว ต่อไปนี้ถ้าเธออยากดื่มอะไร
